دانلود پایان نامه – اثربخشی واقعیت درمانی در تمایز یافتگی و هم وابستگی زوجین ناسازگار

بعضی از ویژگی های رفتاری خود حقیقی و خود دروغین یا خود هم­وابسته (ویتفیلد چارلز 1991 ترجمه معصومیان, 1382).

خود حقیقی

·                 اصیل و معتبر است.

·                 حقیقی است.

·                 صادق و شریف است.

·                 خودجوش و خودانگیخته است.

·                 گشاده رو و دوستانه است.

·                 بخشنده و اهل معاشرت است.

·                 پذیرنده خود و دیگران است.

·                 رحیم و دلسوز است.

·                 بدون قید و شرط محبت می­کند و عشق            می‌ورزد.

·                 احساساتی از قبیل خشم بجا، خودانگیز و         متداول را حس می­کند.

·                 جسور و با اعتماد به نفس است.

·                 شهودی و الهامی است.

·                 کودکی در درون دارد، توانایی کودکسان بودن را دارد.

خود دروغین یا هم وابسته

·                  اصیل نیست.

·                 شخصیت دروغین و نقاب زده­ای دارد.

·                 غیرصادق و شخصیت چونکه- زیرا دارد.

·                 لِک لِک می کند و جان می­کند.

·                 معامله گر و توسو است.

·                 مضایقه می­کند.

·                 حسود، عیبجو، ایده‌الی، کامل گراست.

·                 بیش از اندازه دنباله رو و دیگرپرست است.

·                 با شرط و شروط محبت می­کند.

·                 احساسات خود مانند خشم درون خفته دیرپا              (آزردگی و تنفر) را انکار می­کند.

·                 پرخاشگر یا منفعل است.

·                 عقلانی و منطقی است.

·                 نقش های والد و بزرگسال بیش از حد رشد یافته­ای دارد.

 

 

 

 

 

طرح ریزی برنامه بهبودی (ویتفیلد، 1992)

 

خود حقیقی

·                 نیاز به بازی و تفریح دارد.

·                 حساس و‌آسیب پذیر است.

·                 توان درک حقیقت را دارد.

·                 قابل اطمینان است.

·                 از باروری و رشد یافتن لذت می­برد.

·                 تسلیم و متعادل است.

·                 لذت جو است.

·                 آسان ساز و سهل­گیر است.

·                 خواهان آن است که واقعی، متصل و تجربه­گر،        آفریننده و عاشق باشد.

·                 غیردفاعی، اگر چه به موقع از دفاع­های «من» سود        می­برد.

·                 به نیروی برترش متصل است.

·                 مطالب ناخودآگاهش را برای هوشیار ماندن رها        می­سازد.

·                 یگانگی و یکتایی «ما» را به یاد دارد.

·                 برای رشد یافتن آزاد و رهاست.

·                 خود شخصی دارد.

خود دروغین یا هم­وابسته

·                 از بازی و تفریح دوری می­­کند.

·                 همیشه وانمود می­کند که قوی است.

·                 توان کمی در درک حقیقت دارد.

·                 غیرقابل اعتماد است.

·                 از رشد و پرورش یافتن اجتناب می­کند.

·                 کنترل­گر است.

·                 جزم­اندیش و حق به جانب است.

·                 سخت­گیر، مشکل­تراش و توجیه­گر است.

 

·                 خواهان آن است که  کنترل­گر و برنده باشد.

·                 دفاعی

 

·                 به نیروی برتر اعتقاد دارد.

·                 مطالب ناخودآگاهش را سرکوب می­کند.

·                 یگانگی و یکتایی «ما» را فراموش می­کند و          احساس جدایی می­کند.

·                 محدود و مغرور است.

·                 خود همگانی دارد.

پیشینه­ی هم­وابستگی:

اولین بار از لغت هم­وابستگی در درمان خانواده­های الکلی استفاده شد. چنانکه افرادی که با یک الکلی در رابطه­ای نزدیک می­­زیستند، دچار نشانه­هایی از مشکلات روانی می­شدند که «هم­وابستگی» نامیده شد (گومز و دلگادو[1]، 2003). اما رفته رفته محققان متوجه شدند که زمانی که فرد معتاد خانواده، استفاده از دارو یا الکل را ترک می­کرد، رفتارهای هم­وابسته اعضای دیگر در خانواده، ادامه می­یافت و حتی در برخی مواقع بیشتر می­شد (مورگان، 1991).

در دهه 1970 میلادی با گسترش مفهوم اعتیاد، رفتارهای بیشتری تحت این واژه قرار گرفت. معنای اعتیاد از الکل، دارو و تنباکو گسترش یافت و مواردی همچون قمار، افراط در روابط جنسی، پرخوری، ورزش، خرید کردن و کار کردن را نیز شامل گشت و هر فردی که در ارتباط نزدیک با یک فرد معتاد قرار می­گرفت «هم­وابسته» نامیده شد (مورگان[2]، 1991) (شیشه بر, 1393).

در دهه 80 میلادی مفهوم هم­وابستگی نیز گسترده تر شد، طیف وسیعی از رفتارهای ارتباطی که عملکرد عادی شخص را محدود می­کرد مورد توجه قرار گرفت و به هر شخصی که درگیر یک ارتباط معیوب و مختل بود، اطلاق گردید (کوان[3]، 1995). پس از آن این مفهوم به موقعیت­های استرس­زای دیگری هم تعمیم یافت. چنانچه افرادی که نشانه­های کنترلگری، توجه به نیازهای دیگران، بیگانگی با خود درونی را به وضوح و افراط نشان می­دادند در موقعیت­هایی چون طلاق، مرگ والدین، بیماری­های مزمن در خانواده نیز دیده می­شدند که «هم­وابسته» تلقی گردیدند (فولر و وارنر[4]، 2000) .

همچنین دیده شد و در بررسی­های متعدد تأیید گردید که زنان همواره بیش از مردان مستعد ابتلا به هم­وابستگی می­باشند (آشر[5]، 1998، چیاز[6]، 1993؛ به نقل از فولر و جولی[7]، 2000). البته در زنانی که تنها زندگی می­کنند هم­وابستگی به ندرت وجود دارد، و هر گاه زنان دریک رابطه­ی عاطفی معیوب و شرایط استرس­زای مربوط به فردی نزدیک به خود قرار می‌گیرند متمرکز بر نیازهای شریک و همراه خود شده از نیازهای خود غافل می­شوند و به طور افراطی نشانه­های هم­وابستگی را بروز می­دهند (نوریگا [8]و همکاران،  2002) (مرچی, 1389).

[1] Gomez& Delgado

[2] Morgan

[3] Cowan

[4] Fuller, J., & Warner,

[5] Asher

[6] Cheaze

[7]Fuller, J.A

[8] Noriega