ارزش افزوده اقتصادی

دانلود پایان نامه

معنوی
داراییهای
معنوی
داراییهای
انسانی
داراییهای
انسانی
داراییهای
بازار
داراییهای
بازار
شکل (2-3) مدل تکنولوژی بروکر (سانچز و همکاران، 2007)
2-10-5- مدل راهنمای داراییهای نامشهود (مدل هدایتگر داراییهای نامشهود سویبی)
این مدل به خاطر تجربه سویبی به عنوان شریک و مدیر در بخش مالی یک شرکت به وجود آمده است. سویبی در حین کار در آن محیط فهمید که ادعاهای مالی سنتی شرکتها، فقط یک «جک» هستند و بیشترین ارزش شرکتها در داراییهای دانشمحور آن قرار دارد (مار و اسچیوما، 2004).
سویبی معتقد است که ارزش بازار کل یک شرکت شامل ارزش خالص مشهود شرکت همراه با سه نوع دارایی ناملموس میشود. ارزش خالص مشهود شرکت ارزش دفتری شرکت است. داراییهای نامشهود تقسیم میشوند به ساختار خارجی و سرمایه دانش. ساختار خارجی شامل مارکهای تجاری، مشتریان و روابط عرضهکنندگان است. سرمایه دانش از ساختار داخلی و شایستگی افراد تشکیل شده است. ساختار درونی از مدیریت سازمان، ساختار قانونی، سیستمهای دستی، گرایشها، واحد تحقیق و توسعه و نرم افزار تشکیل شده است و شایستگی افراد شامل تحصیلات و تجربه میشود؛ که در زیر نشان داده شدهاند، مرتبط کرد: 1- معیار نوسازی و رشد 2- معیار ثبات 3- معیار کارایی (همان منبع).
2-10-6- الگوی ارزش افزوده اقتصادی
ارزش افزوده اقتصادی روشی بر مبنای بازگشت سرمایه، برای سنجش ارزش بر پایه حسابداری سنتی است که در سال 1997 توسط استوارت مطرح شد. در این الگو به پیروی از اصول حداکثر سازی ارزش سهام، تفاضل مجموع ارزش واحد اقتصادی و مجموع ارزش سرمایه به کارگرفته شده توسط سرمایهگذاران حداکثر میشود. ارزش افزوده اقتصادی الگوی جامعی است که متغیرهایی نظیر بودجهبندی سرمایه، برنامهریزی مالی، هدفگذاری، اندازهگیری عملکرد، ارتباط سهامداران و انگیزه پاداش را به کار میگیرد. هرچند که مدیریت سرمایه فکری به گونهای صریح با ارزش افزوده اقتصادی مرتبط نیست؛ اما به طور ضمنی با مدیریت اثربخش سرمایه فکری، ارزش افزوده اقتصادی افزایش مییابد (بونتیس، 2001).
مطالعه ادبیات تحقیق سرمایه فکری، نشان میدهد که بیشتر این الگوها شامل سه مقوله سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه مشتری هستند. با کنار گذاشتن شاخصهای مشترک الگوها و تطبیق آنها با بخش خدمات، اجزای سرمایه فکری را تحت عنوان سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه مشتری بیان میکنیم.
2-11- سنجش سرمایه فکری با استفاده از مدل پالیک
در این تحقیق سرمایه فکری از طریق مدل پالیک مورد سنجش قرار گرفته است. پالیک مدل اندازهگیری سرمایه فکری را در سال 1997 مطرح و در سال 1998 آن را توسعه داد و در سال 2000 کامل نمود. پالیک از ضریب ارزش افزوده سرمایه فکری برای اندازهگیری سرمایه فکری شرکتهای بورس استرالیا استفاده نمود. چگونگی اندازهگیری سرمایه فکری و اجزای آن با استفاده از مدل پالیک به طور کامل در فصل سوم توضیح داده میشود. تاکنون روشهای متعددی برای سنجش و اندازهگیری سرمایه فکری به وجود آمده است.
شاید دلایل زیر را بتوان عامل برتری مدل پالیک نسبت به سایر مدلهای اندازهگیری سرمایه فکری دانست:
1) روش ضریب ارزش افزوده فکری بسیار ساده و شفاف میباشد و مبنای استانداردی را برای اندازهگیری فراهم میآورد.
2) این مدل مبتنی بر هر دو جنبه ارزیابی کارایی و خلق ارزش از داراییهای مشهود و نامشهود در شرکت میباشد.
3) دادههای مورد نیاز برای محاسبه سرمایه فکری در این روش به راحتی از صورتهای مالی حسابرسی شده شرکتها قابل استخراج میباشد. از این رو، محاسبات قابل تأیید و تصدیق میباشد.
4) این مدل در تحقیقات و پژوهشهای متعبر خارجی مورد استفاده قرار گرفته است (پالیک، 2000).