پایان نامه مسئول تادیه دیون وایفای تعهدات ونحوه ی تقسیم اموال ومطالبات

ماده599 بیان می کند طرح مشترک ادغام یاتجزیه باید متضمن موارد زیرباشد؛ بند11بیان میکند تعیین تکلیف در مورد مسئولیت تادیه ی دیون و ایفای تعهدات شرکت موضوع تجزیه با قید میزان دیون مذکور در طرح تجزیه. شرکتها معمولا” در روند توسعه اقتصادی خود دست به کارهایی می زنند از قبیل قرض، وام، تعهد و… بعد ازآنکه شرکت وارد مرحله و فرآیند طرح تجزیه می شود باید اصولی را رعایت کند یکی ازاین موارد توجه به حقوق بستانکاران و ایفای تعهدات شرکا می باشد. باید قبل از اینکه طرح تجزیه عملی شود درمورد دیون شرکت تصمیم گرفته شود وتکلیف تادیه ی این دیون مشخص شود که چه کسی مسئولیت پرداخت را بر عهده دارد همچنین در مورد ایفای تعهدات. تعهدات ممکن است متعهد به نفع سایر شرکا  یاتعهد به نفع اشخاص ثالث یا تعهد به پرداخت وام ها یا توجه به حقوق ممتازی شرکا و… می باشد. دراین موارد باید تعیین تکلیف شود که بنظر می رسد این وظیفه بر عهده مدیر یا مدیران طرح تجزیه است که تکلیف را معین کنند. باید متذکر شویم که میزان این دیون و تعهدات باید معین و مشخص شود تا بعدها شرکا و سهامداران ذی الحقوق دچار مشکلی در این روند نشوند.

بستانکاران مذکور اعم ازدارندگان اوراق بهادار وبستانکارانی که منشاء طلب آنها قبل ازتاریخ نشر آخرین آگهی درماده600باشد میتوانند ظرف2ماه ازتاریخ نشرآخرین آگهی اعتراض خود رابه دادگاه اعلام نمایند. درحقوق فرانسه شرکتهای جدید مقابل دارندگان اوراق بهادار وسایر بستانکاران نسبت به پرداخت مطالباتشان مسولیت تضامنی دارند بدون اینکه تبدیل تعهد به اعتبار تغییر بدهکار موضوعیت یابد. تمهید اخیر که بنفع طلبکاران است میتواند به این قبیل شرکتها تعهداتی تحمیل کند که ارتباطی بااموال و رد انتقال به آنان نداشته باشد. به همین جهت درپروژه تجزیه ممکن است شرط شود که هرشرکت جدید دیون مربوط به اموال مورد واگذاری را میپردازد و هرطلبکار بدون امکان استفاده از مسئولیت تضامنی فقط به شرکت مربوطه مراجعه خواهدکرد(ماده ال236-21). در این حالت، سایر”بستانکاران میتوانند به تجزیه دردادگاه تجارتی اعتراض کنند. همینطور بموجب (ماده ال236-19) اگرشرکت بدون مشورت وتصویب دارندگان اوراق قرضه تصمیم به تجزیه گیرد، باید به صرف مطالبه آنان، بدهی های مربوطه را بازپرداخت نماید.[1]

ماده613 این قانون که مربوط به مرحله بعد ازطرح تجزیه است متذکر بند11ماده 599 می باشد. چون که طبق این بند باید درمورد مسئولیت تادیه دیون و ایفای تعهدات شرکت تعیین تکلیف شود. پس اگر بامشخص شدن این تکالیف شرکا یا شرکت جدید به این تکلیف عمل نکنند و طرح تجزیه هم به پایان رسیده باشد، ماده 613 به اختلافات فیصله داده و بیان می دارد پس از تجزیه اگرشرکتی که تادیه ی دیون و ایفای تعهدات را برعهده گرفته است از ایفای بموقع آنها خودداری ورزد، هر یک ازشرکت های ایجاد شده دراثر تجزیه بطور مستقل مسئول ایفای کلیه دیون و تعهدات مذکور می باشند.

به طورمثال شرکت دام وطیور ج هنگام تجزیه علی الرغم تعهد به ایفای دیون خود به این وظیفه عمل نکرد این شرکت به دو شرکت تولیدی گوشت الف و تولیدی خوراک دام ب تجزیه شد. طبق این ماده این عهده بردوش شرکت الف وب است که تعهدات خود را ایفا می کند.

دربند12که بیان کننده نحوه تقسیم اموال و مطالبات بین شرکتهای جدید و یا بازمانده در تجزیه است یکی دیگر ازموارد خاص مربوط به بحث تجزیه است. اموال شرکت ممکن است اموال منقول باشد مثال ماشین الات وسایل برقی و الکتریکی یا ممکن است غیر منقول باشد مثل زمین خانه و اینها. به نظرمی رسد که شرکا باید دریک توافق نامه ای (که بعدها باید ضمیمه طرح تجزیه شود) درمورد این اموال تعیین تکلیف نمایند. درمورد مکاتبات هم به همین منوال است باید این مطالبات بین شرکت جدید و یا بازمانده درطرح تجزیه مشخص شود ومعین شود که چه شرکتی چه مقدار از این مطالبات را باید بگیرد. البته اکثراین مطالبات به صورت بلند مدت هستند که دقیقا” باید طرح مشخص شود.

[1] محمد صقری، منبع پیشین، ص200.