منابع و ماخذ پایان نامه درآمد سرانه، ارائه خدمات، بورس اوراق بهادار

که می توان از آن ها برای ارزیابی بسترهای توسعه الکترونیکی استفاده کرد. این مدل ها با استفاده از ایده هایی که در گزارش ها و مقالات خاص بیان می شوند، برای ارزیابی بسترهای توسعه یک جامعه در پذیرش فناوری اطلاعات و ارتباطات به کار می روند. در جدول 2-5 خلاصه تعدادی از مدلهای مهم ارزیابی بسترهای استقرار و توسعه الکترونیکی آمده است.
جدول2-5: مدلهای ارزیابی بسترهای توسعه الکترونیکی
مدل
محققین (نویسندگان)
تمرکز
APEC(Asian Pacific Economic Cooperation)
گروه همکاری های اقتصادی آسیا و اقیانوسیه
بسترهای توسعهتجارت الکترونیک
CSPP(Computer System Policy Project)
پروژه سیاستگذاری سیستمهای کامپیوتری
زیرساختهای موجود
CID(The Center for International Development at Harvard and IBM
مرکز توسعه بینالمللی در هاروارد و IBM
جامعه
McConnell International
گروه مک کانل با همکاری اتحادیه خدمات و فناوری اطلاعات جهانی(WITSA)4
زیرساختار، اقتصاد دیجیتالی، آموزش و دولت
MQ(Mosaic Group)
گروه موزاییک
اینترنت
CIDCM
دانشگاه مریلند، مرکز توسعه بینالمللی و تعارض مدیریت
ارزیابی کیفی بر مبنای عملکرد پیشین و ضریب نفوذ جاری اینترنت
EIU(The Economist Intelligence Unit)
واحد متخصصان هوشمند اقتصادی
بسترهای توسعهکسب و کار الکترونیکی
IDC(International Data Corporation)
اتحادیه دادههای جهانی
زیرساختار
KAM(World Bank, Knowledge Assessment Matrix)
بانک جهانی، ماتریس ارزیابی دانش
اقتصاد دانشی
ITU(International Telecommunications Union’s Internet Country Case Studies)
اتحادیه ارتباطات از راه دور بینالمللی
ارتباطات از راه دور
USAID(US Agency for International Development)
آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده
دسترسی، دولت، مردم
Sida(Swedish International Development Cooperation Agency)
آژانس همکاری توسعه بینالمللی سوئد
آنالیز SWOT
NRI
مرکز توسعه بینالمللی در هاروارد و دادگاه اقتصادی جهانی
زیرساختار، جامعه الکترونیک، سیاستگذاری، اقتصاد دیجیتالی، آموزش، دولت
بخش پنجم: پیشینه تحقیق
فرایند توسعه و کاربری فناوری اطلاعات در بخش خدمترسانی با هدف ارائه خدمات برخط به شهروندان با ترسیم چشمانداز شهر الکترونیک و چگونگی توصیف استقرار آن آغاز شده است. این اقدام نه تنها در سه شهر بلکه در بسیاری از شهرهای دیگر کشورهای جهان همچون امریکا، استرالیا، مالزی، هند، سنگاپور(براون و برودنی5،2003.، سینگلا6،2002.، سوساتیجو و آسمورو7،2003.، مدخالید و عبدالکریم8،2003.، ونگ، ام.بی.ا، 2002) و سایرکشورهای فعال در زمینه کاربری فناوری اطلاعات نیز دنبال شده است.
اجرای طرحهای کلانی همچون تجارت الکترونیک، دولت الکترونیک، شهر الکترونیک و… در صورتی از اثربخشی لازم برخوردار خواهند بود که ذینفعان آنها امکان استفاده از قابلیتهای آن را داشته باشند و این معضلی است که به زعم بسیاری از صاحبنظران و محققان نه تنها در کشورهای توسعهنیافته بلکه در کشورهای توسعهیافته جهان نیز به عنوان یکی از موانع مهم استقرار شهر الکترونیک، مدیریت بخش عمومی را به چالش کشیده است(هاقص9، 2002، کهو10، 2002، لی11، 2003).
از طرف دیگر با توجه به اینکه حدود 2 دهه است که اهمیت و ضرورت انجام آمادگی الکترونیکی کشورها و سازمان ها مشخص گردیده است اما تاکنون در ایران هیچ گونه ارزیابی دقیق و مشخصی از آمادگی الکترونیکی برای شهرداری ها اجرا نشده است. البته باید توجه داشت که بهترین مدل وجود ندارد و مدل ها با توجه به اهداف و شرایط ساختاری، فرهنگی و محیطی به صورت اقتضایی عمل می کند و قابل تغییر هستند. از میان تحقیقات با اهمیت انجام شده مرتبط با موضوع تحقیقمان در سطح ملی می توان به تحقیقات زیر اشاره کرد:
در تحقیقی باقر نژاد و ستاری (1385)، مدلی برای ارزیابی بسترهای توسعه الکترونیکی سازمان بورس اوراق بهادار برای پیاده سازی دولت الکترونیک را ارائه کردند. (باقری نژاد، 1385)
در تحقیق دیگر کارگر راضی به بررسی تحقق شهرداری الکترونیک در ایران و چالش های پیش روی آن پرداخته است. (تشکری قنبریان، 1386)
نامور و خلیقی (1389)، در تحقیق خود نقاط ضعف و قوت و همچنین فرصت ها و تهدیدات بالقوه وضعیت شهرداری الکترونیکی ایران را با کمک آرایه SWOT برشمرده اند. برای نمونه مواردی چون عدم دانش فنی لازم، تحریم های ایران در زمینه تجهیزات و ابزارهای فناوری اطلاعات جزو تهدیدهای و نقص اطلاعات شهری مورد نیاز،کمبود متخصصان مورد نیاز برای اجرایی کردن شهرداری الکترونیکی جزو نقاط ضعف عنوان شده است.
قادری و امیری در مقاله خود نقش و ضرورت استقرار شهر الکترونیک در توسعه پایدار را بررسی کردند. (قادری، 1386)
لطفی به نقش فناوری و اطلاعات به عنوان ابزاری برای تحقق مدیریت شهری توجه نموده است.
شاه بنده به ضرورت بسترسازی فرهنگی و ساختاری به عنوان پیش نیاری برای ارائه خدمات الکترونیکی شهری نگریسته است. (فتحیان، 1386)
بمانیان و محمودی نژاد به بررسی مفاهیم و چالش های پیاده سازی شهر الکترونیک پرداخته و التزام تحقق شهر الکترونیک را یک ضرورت غیر قابل انکار دانسته اند. (بمانیان، 1386)
امیر البدوی و قپانچی در پی بررسی طراحی و ساخت شهر الکترونیکی، شهر برزیان را مورد مطالعه قرار دادند و چالش های و مزایای ایجاد آنرا برشمرده اند. (البدوی، 1386)
گراهام (1997) بیان می دارد که از اهداف نیل به ارزیابی بسترهای استقرار و توسعه الکترونیک باتوجه به شرایط اقتصادی، اجتماعی، فنی و حقوقی می‌توان به اهداف اقتصادی همچون حفظ توان رقابت دیجیتال، ایجاد زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، گسترش کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در راستای توسعه توان اقتصادی و گسترش سرمایه‌گذاری خارجی و اهداف اجتماعی چون کاهش شکاف دیجیتالی، بهره‌مندی افراد و سازمان‌ها از اطلاعات کیفی و ایجاد اعتماد در مشتریان اشاره کرد.
محکی( 1386) در تحقیق خود بیان می دارد که در شهرداری الکترونیکی کارکردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات عبارتند از:
کارکرد اول: تامین نیازهای اطلاعاتی شهروندان،بازرگانان و توریست ها از طریق شبکه های اینترنتی
کارکرد دوم: هوشمند سازی کنترل حمل نقل و ترافیک
کارکرد سوم: بازخورد سنجه ای لحظه ای
کارکرد چهارم: دیدار و گردهمایی مجازی با مدیران شهری
کارکرد پنجم: تشکیل اتاق فکر و ایده یابی مجازی
کارکرد ششم: کنترل سازه های شهری
شیروانی و بانشی (1388) در مقاله خود تحت عنوان ” ارزیابی آمادگی الکترونیکی شهرداری شهر جدید بهارستان در راستای تحقق شهرداری الکترونیکی”، بیان می دارند که محورهای اصلی آمادگی الکترونیکی برای انجام چنین مهمی مشتمل بر 4مولفه اجتماعی، فنی،حقوقی و اقتصادی است. این دو محقق مجموعه آمادگی های لازم برای استقرار شهرداری الکترونیکی را مبتنی بر 3 نوع آمادگی زیر ساخت فنی، سیستم های و خدمات الکترونیکی و زیر ساخت غیر فنی مطرح می کنند که در این میان عامل آمادگی سیستم های و خدمات الکترونیکی دارای وزن بیشتری است. (شیروانی، حمیرضا و بانشی، زهرا 1388)
جوادی پور و همکاران چارچوب تدوین چشم انداز،ماموریت و اهداف شهرداری الکترونیک در شهرهای کوچک و اقماری در حال توسعه را مورد بحث قرار داده و بیان می دارند که ورود به عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بدون برنامه‌ریزی جامع و استراتژیک، پیامدهای نامطلوبی را پدید می‌آورد. بطورکلی نخستین رکن اساسی ‏در عموم مدل‌های برنامه‌ریزی استراتژیک (از جمله در حوز? فناوری اطلاعات و ارتباطات) تدوین ارکان جهت‌ساز، مشتمل بر چشم‌انداز، رسالت و اهداف آن مجموعه می‌باشد. در این ارتباط یکی از بخش‌های مهم طرح‌های تحقق و توسع? شهرداری‌های الکترونیک، تدوین شرحی روشن دربار? این نکته است که شهرداری الکترونیک در صورت اجرای موفقیت‌آمیز استراتژی‌ها و دستیابی به ظرفیت‌ها و قابلیت‌های توسعه‌یافت? خویش، به چه چیزی تبدیل شده و چه وضعی خواهد داشت. بدین ترتیب توجیهی روشن، مشخص و قابل دفاع، از این که چرا و چه انتظاری از تحقق شهرداری‌های الکترونیک می‌رود، حاصل می‌شود و امکان موفقیت طرح‌های توسع? شهرداری الکترونیک با تصویر روشنی که از آیند? آن ارائه می‌گردد، فراهم خواهد شد. این محققین با چنین نگاهی و با نگاه محوری و موردی به شهر کوچک و در حال توسعه قرچک، بیان می دارند که دستاورد مقدماتی پژوهششان، ارائ? چهارچوبی علمی در تدوین ارکان جهت‌ساز شهرداری‌های الکترونیک است؛ بدین نحو که ملاک‌ها و معیارهایی به تفکیک چشم‌انداز، مأموریت‌ها و اهداف شهرداری‌های الکترونیک و چشم‌انداز، مأموریت‌ها و اهداف نهادهای مدیریت شهری در پیگیری استقرار شهرداری‌های الکترونیک، ارائه شده است.
دستاورد نهایی پژوهش، تدوین و تنظیم چشم‌انداز، مأموریت‌ها و اهداف پروژ? شهرداری‌ الکترونیک قرچک است، که با الهام و بهره‌گیری از معیارهایی به دست آمده در بخش گذشته و در تعامل با شهردار و مدیران ارشد شهرداری قرچک، انجام پذیرفته است. (نژادجوادی‌پور، 1386)
نیلی و همکاران بیان می دارند که چهار عنصر کلی شامل شرایط اقتصادی، شرایط اجتماعی، شرایط فنی و شرایط حقوقی در بسترهای استقرار و توسعه الکترونیکی یک کشور موثر هستند. هر یک از این شرایط لازم است قبل از تعیین اهداف بسترهای توسعه الکترونیکی مورد توجه قرار گیرند.
موارد اقتصادی: این شرایط توسط شاخص هایی از قبیل میزان رشد در تولید ناخالص داخلی GDP، رشد در سرمایه گذاری خارجی و رشد در درآمد سرانه افراد تعیین می شود. همه این موارد به طور غیر مستقیم در بسترهای توسعه الکترونیکی یک کشور تاثیر خواهند داشت. برای مثال وجود زیر ساخت های قوی در فناوری اطلاعات و ارتباطات از GDP بالا ناشی می شود و میزان کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات توسط افراد، نیازمند درآمد سرانه بیش تر است.
موارد حقوقی: این موارد شامل سیاست ملی فناوری اطلاعات و ارتباطات، قوانین حاکم بر فضای سایبر، سیاست کاربرد و آموزش IT در همه بخش های کلیدی یک اقتصاد خواهد بود. همچنین بسترهای توسعهالکترونیکی به یک چارچوب حقوقی کلی و قوانین خاص که کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات را تسهیل می کند، وابسته است. بنابر این نیاز است دولت ها محیط قانونی مناسبی را از طریق سیاست ها و برنامه های ویژه ایجاد کرده و جنبه های اطمینان از امنیت تراکنش ها در اینترنت را فراهم آورند.
موارد اجتماعی: فاکتورهای اجتماعی نظیرسطح سواد و تحصیلات پایه، زیرساختار فرهنگی جامعه نظیر گرایش به پذیرش ICT، آگاهی از کاربرد ICT برای افزایش بهره‌وری و بازده کاری
موارد فنی: بهره وری از فناوری های پیشرفته منجر به بسترهای توسعهالکترونیکی خواهد شد، بنابراین مهم است که دولت ها زیرساختار مخابراتی قابل اطمینان را به منظور نیل به بسترهای استقرار و توسعه الکترونیکی ایجاد کنند. به این معنا که لازم است به موضوعاتی همچون افزایش ضریب نفوذ اینترنت، تعداد کامپیوتر های شخصی، تعداد خطوط تلفن و سایر شاخص های مشابه در کشور توجه کنند. توانایی، کیفیت و قابلیت اطمینان شرایط فنی نیز در تحقق بسترهای توسعه الکترونیکی مهم هستند. (نیلی و همکاران، 1381)
در تحقیقی دیگر، البدوی و قپانچی زیر ساخت های زیر را برای توسعه شهرداری الکترونیکی ضروری می پندارند:
1 – زیرساخت‌های مخابراتی: شامل شبکه فیبر نوری و کارسازهای مورد نیاز و شبکه‌های اینترنت و اکسترانت، و در اختیار قرار دادن اینترنت پرسرعت برای شهروندان، بنگاه‌ها و ادارات شهرداری، که در کل بر عهده وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات می‌باشد.
2 – زیرساخت‌های حقوقی: شامل سیاست گذاری‌های کلان حکومت و میزان

دیدگاهتان را بنویسید