دانلود پایان نامه : نقش بازاریابی الکترونیکی در گسترش فرهنگ بیمه مطالعه موردی در دفاترنمایندگی بیمه ایران در شهرستان رشت

بیمه مردم در ایران از دوره کیقباد (حدود پنج هزار سال پیش) آغاز شده است. در این دوره اگر کسی دچار آسیب می شد باید به او تاوان یا بیمه داده می شد که به بیمه تاوان و به بیمه شدگان دریغمندان می گفتند.

به گزارش شبکه خبری صداقت به نقل از مهر، پادشاهی کیقباد برابر دوره ای است که در ایران پادشاهیهای کوچک (ملوک الطوایفی) پدید آمده بود. ایرانیان در آن زمان دریافتند که زیر یک درفش و یک حکومت مرکزی بودن بسیار بهتر است و در برابر دشمنان یارای مقاومت بیشتری دارند به همین دلیل از میان خود یک شاه انتخاب کردند که بر بقیه حکومت می کرد و شاهنشاه خوانده می شد (کریمی،1392: 37).

در آن زمان کیقباد نماد شاهی بود که تمام ایران به فرمانش بودند. یکی از این فرمانها پرداخت بیمه به آسیب دیدگان بوده است. در زمان پادشاهی کیقباد اگر کسی دچار آسیب می شد یا خانه اش آتش می گرفت یا کشتزارش با خشکسالی بی ثمر می ماند باید به او تاوان یا بیمه داده می شد (همان، 38).

2-5-3-بیمه در ایران

در گذشته های دور، اولین نمونه های بیمه در ایران باستان یافت شده است. طبق پژوهش های باستان شناسان و لوحه ها و اسناد به دست آمده، تخت جمشید فارغ از تمام شگفتی هایش از یک جنبه انسانی نیز نسبت به بناهای هم عصر خود برخوردار است.براساس خشت نوشته های پیدا شده در تخت جمشید ، تمام کسانی که در تخت جمشیدکار می کردند حقوق می گرفتند و در آن زمان بیمه بوده اند و جالب است که حتی زنان هم در ساخت تخت جمشید شرکت داشته اند (کریمی،1392: 79).

عملیات بیمه ای به معنای امروزی با فعالیت دو موسسه روسی بنام نادیژدا و قفقاز مرکوری در سالهای آغازین قرن بیستم در ایران شروع شد. در سال ۱۳۱۰ با تصویب قانون ثبت شرکت ها در ایران شرکتهای بیمه ای انگلیسی، آلمانی، اتریشی، سوئیسی و امثال آن در ایران اقدام به ایجاد شعبه و نمایندگی کرده و به فعالیت بیمه ای پرداختند (همان،80).

در سال ۱۳۱۴ شرکت سهامی بیمه ایران با سرمایه صددرصد دولتی تأسیس شد و در سال ۱۳۱۶ قانون بیمه به تصویب رسید. ایران با سرمایه صددرصد دولتی تأسیس شد و در سال ۱۳۱۶ قانون به تصویب رسید.

در سال ۱۳۲۹ نخستین شرکت بیمه خصوصی به نام بیمه شرق در ایران تأسیس شد و تا سال ۱۳۴۳ به تدریج هفت شرکت بیمه خصوصی دیگر به نام های آریا، پارس، ملی، آسیا، البرز، امید ، ساختمان و کار تأسیس شده و به فعالیت پرداختند. در سال ۱۳۴۷ قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان و سایل نقلیه موتوری زمینی در قبال شخص ثالث -که به بیمه شخص ثالث اتومبیل معروف است – به تصویب رسید (صالحی و همکاران،1380: 4).

با افزایش فعالیت بیمه ای در کشور در سال ۱۳۵۰ بیمه مرکزی ایران تأسیس شد و وظایفی مانند تنظیم بازار بیمه کشور و هدایت آن از طریق تصویب آیین نامه ها و مقررات؛ توسعه و تعمیم بیمه و شبکه کارگزاری و نظارت بر فعالیت های شرکت های بیمه ای به نمایندگی از دولت در بازار بیمه و انجام دادن بیمه اتکائی اجباری برای موسسات بیمه خصوصی به نام های ، تهران، حافظ، توانا و دانا تاسیس شدند. (تدبیری و همکاران،1385: 67).

در فاصله سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ چهار شرکت بازرگانی؛ اعطای مجوز تأسیس شرکت های بعد از انقلاب ۱۲ شرکت خصوصی ملی اعلام شدند و ۱۰ شرکت از اینها در بیمه دانا ادغام شدند. تا سال ۱۳۷۳ چهار شرکت بیمه ایران، آسیا، البرز و دانا به فعالیت مشغول بودند که در سال ۱۳۷۳ شرکت بیمه تخصصی به نام بیمه صادرات و سرمایه گذاری با سرمایه بانک ها و بیمه ها تأسیس شد (همان،128).

در سال ۱۳۸۱ قانون تأسیس شرکت بیمه غیردولتی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید لذا در سال ۱۳۸۱ شرکت بیمه خصوصی حافظ در منطقه آزاد کیش و در سال ۱۳۸۲نه شرکت بیمه ای خصوصی به نام های پارسیان، رازی، کارآفرین، توسعه، ملت، سینا، امید، حافظ و امین تأسیس شدند. دانا ادغام شدند (عدالت، 1385: 18).

2-5-4- تصویب قانون بیمه در ایران

پس از تاسیس و آغاز فعالیت شرکت بیمه ایران، در سال 1316 شورای ملی قانون بیمه را به تصویب رساند که تا به امروز نیز به قوت خود باقی است و پایه و اساس معاملاتی در بیمه کشور به شمار می‌آید.در تاریخ 17 خرداد سال 1328 مجلس شورای ملی قانونی را تصویب کرد که طی این قانون کلیه امور مربوط به کارگران در وزارت کار متمرکز گردید و متعاقب آن در اواخر سال 1330 بیمه کارگران اعم از بیمه حوادث ناشی از کار وامراض حرفه‌ای یا بیماری عادی و ازکارافتادگی که نزد شرکت سهامی بیمه ایران انجام می‌شد به صندوق تعاون و بیمه کارگران وزارت کارانتقال یافت و یکسال پس از تصویب قانون بیمه‌های اجتماعی کارگران یعنی درسال 1332 کلیه عملیات بیمه کارگران از صندوق بیمه وزارت کار به این سازمان انتقال یافت همچنین، درسال 1322 مابین شرکت سهامی بیمه ایران و وزارت فرهنگ، قراردادی برای پوشش بیمه‌ای معلمین، کارمندان و خدمتگزاران فرهنگ کشور درمقابل کلیه حوادث و امراض ناشی از کار یا غیرآن بسته شد در همین سال قراردادی مشابه آن مابین شرکت سهامی بیمه ایران و وزارت امور اقتصادی و دارایی منعقد گردید که طی آن کلیه کارمندان و خدمتگزاران رسمی و قراردادی کشور یا به‌عبارتی کلیه کارکنان دولت که از بودجه عمومی دولت حقوق دریافت می‌نمایند از پوشش بیمه‌‌ای برخوردارمی‌شدند (توربان و همکار،1385: 84).

دانلود متن کامل از لینک زیر :

نقش بازاریابی الکترونیکی در گسترش فرهنگ بیمه مطالعه موردی در دفاترنمایندگی بیمه  ایران در شهرستان رشت

در سال 1342 مصوبه‌ای درهیات دولت با هدف تمرکز و هماهنگی امور درمانی کارکنان دولت به تصویب رسید که کلیه اعتبارات درمانی وبهداشتی وحق بیمه کارکنان دولت در اختیار وزارت بهداری قرار گرفته و کلیه تاسیسات، تجهیزات درمانی و بهداشتی از وزارتخانه‌ها، ادارات دولتی و سازمان‌هایی که بیش از نصف مالکیت آنها در اختیار دولت بود بایستی در اختیار وزارت بهداری قرار می‌گرفت تصویب این قانون مقدمه‌ای برای تاسیس سازمان خدمات درمانی کشور بوده و با اجرای این مصوبه، این پرتفوی نیز از شرکت سهامی بیمه ایران رفت و مسوولیت آن به‌عهده وزارت بهداری و سازمان خدمات درمانی کشور افتاد درواقع ایجاد وانتزاع این دو نهاد عظیم بیمه‌ای (سازمان تامین اجتماعی و سازمان خدمات درمانی کشور) مرهون شرکت سهامی بیمه ایران است (کریمی،1392: 28).

شرکت‌های بیمه‌ای ایرانی که در بیمه‌های بازرگانی فعال بوده و در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی به تدریج تاسیس شدند به شرح ذیل است:

نظام‌مندی صنعت بیمه را می‌توان درابتدای این قرن جست‌وجو نمود. درسال 1310 قانونی درخصوص ثبت شرکت‌ها به تصویب رسید که درماده هشتم آن که گفته شده شرکت‌های ایرانی وخارجی تابعه نظامنامه‌ای خواهدبود که ازطرف وزارت عدلیه تنظیم می‌شود. قبول تقاضای ثبت شرکت‌های بیمه وشرایط ادامه عملیات آنها منوط به رعایت مقررات نظامنامه مذکور خواهد بود نظامنامه اجرایی این قانون درخردادماه همان سال ازطرف وزارت عدلیه ابلاغ شد به موجب همین نظامنامه، تنظیم قراردادهای بیمه به زبان فارسی برای کلیه شرکت‌های فعال درکشور، اعم از ایرانی و خارجی اجباری شد. درمهرماه 1315 هیات وزیران قانونی را از تصویب گذراند که براساس آن، موسسات بیمه برای تاسیس بایستی از هیات وزیران مجوز بگیرند و در آن حداقل سرمایه برای تاسیس شرکت، سپرده‌های قانونی و نحوه خروج سود و نحوه نظارت بر شرکت‌ها مشخص شده و بیمه کردن اموال موجود در ایران در خارج از کشورممنوع گردیده است در سال 1316 نیز مصوبه دیگری به تصویب رسید که طی آن بیمه اموال منقول و غیرمنقول در ایران، بیمه کالاهای وارداتی و صادراتی و بیمه مربوط به کارگران و مستخدمین خارجی به غیر از بیمه عمر بایستی به به‌طور مستقیم یا غیر مستقیم توسط موسساتی که در ایران به ثبت رسیدند انجام پذیرد (همان،22).

قانون بیمه در 17 اردیبهشت سال 1316 در36 ماده به تصویب مجلس شورای ملی رسید درحقیقت این قانون چارچوبی رابرای صنعت بیمه کشور ترسیم کرد که تا به امروز این قانون اساس وپایه معاملات بیمه‌ای درکشورمحسوب می‌شود در این قانون، بیمه شده، بیمه‌گر، بیمه‌گذار و شرایط بیمه‌نامه و مسوولیت‌های طرفین قرادادهای بیمه تعریف شده وشرایط فسخ و بطلان و تنفیذ قرارداد و… آورده شده است.تصویب قانون بیمه اجباری مسوولیت دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی درمقابل اشخاص ثالث نیز گام مهم دیگری در توسعه این صنعت است. تصویب این قانون درسال 1347 گویای شروع مرحله نوینی از توسعه فرهنگ و رفاه کشور به‌حساب می‌آید در این بیمه کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی را مکلف به خرید بیمه‌نامه مسوولیت شدند این قانون به‌منظور حفظ خانواده‌های ایرانی از مصایبی که به‌موجبحوادث رانندگی روی می‌دهد به تصویب رسید، هرچندکه قانون‌گذار به جنبه‌های اجتماعی بیمه و گسترش فرهنگ بیمه‌ای توجه داشته و کمتر به اصول فنی و بیمه‌ای پرداخته است این قانون درسال 1387 با هدف تشدید جوانب بازدارندگی حوادث وافزایش فراگیری بیمه مسوولیت و حمایت از حقوق زیان‌دیدگان، در مجلس شورای اسلامی مورد اصلاح و بازنگری قرار گرفته است. باید خاطرنشان کرد که از سال 1318 این بیمه توسط شرکت سهامی بیمه ایران عرضه می‌شده و از آن تاریخ نوعی قانون بیمه مسوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه (بیمه شخص ثالث) در کشور وجود داشته و اجرا می‌شده است؛ بنابراین تصویب قانون بیمه شخص ثالث مصوب سال 1347 سرآغاز اجرای این نوع بیمه نبوده، بلکه در قانون جدید ضمن تاکید بر الزامی و اجباری بودن این نوع بیمه، در ترتیبات اجرایی تغییراتیبه‌وجود آورده است (تودارو،1382: 53).