پایان نامه ارشد رایگان درباره 000/0، محمودآباد، میانکاله

ژنی
EF014998
EF015000
EF014992
EF014993
EF014999
EF015004
انزلی
df
28
45
105
28
66
120
X2
196/70
356/158
582/184
004/95
581/166
807/186
p
000/0
000/0
000/0
000/0
000/0
000/0
sig
***
***
***
***
***
***
گمیشان
df
66
36
120
55
55
120
X2
581/166
441/96
280/182
249/168
004/130
005/151
p
000/0
000/0
000/0
000/0
000/0
029/0
sig
***
***
***
***
***
*
محمودآباد
df
45
45
105
136
45
153
X2
829/65
979/91
034/194
004/298
208/99
762/203
p
023/0
000/0
000/0
000/0
000/0
004/0
sig
*
***
***
***
***
**
میانکاله
df
28
45
120
190
45
66
X2
310/45
327/153
977/237
206/298
326/85
584/145
p
021/0
000/0
000/0
000/0
000/0
000/0
sig
*
***
***
***
***
***
ساری
df
21
105
136
78
66
105
X2
958/27
538/181
778/217
703/163
147/126
589/172
p
141/0
000/0
000/0
000/0
000/0
000/0
sig
ns
***
***
***
***
***
ns: عدم اختلاف معنیدار از تعادل، *: 05/0P<، **: 01/0P< ***: 001/0P< 8-4- نتایج آزمون واریانس مولکولی (AMOVA) بر اساس نتایج حاصل از آنالیز واریانس مولکولی AMOVA طبق معیار Fst مشخص گردید که قسمت اعظم تنوع مربوط به درون مناطق (96%) و 4 درصد تنوع مربوط به بین مناطق بود (جدول 10-4). نتایج بهدستآمده از آنالیز واریانس مولکولی بر اساس مدل جهش پلهای30 (Rst) میزان تنوع ژنتیکی بین مناطق را 40 درصد و میزان تنوع ژنتیکی درون مناطق را 60 درصـد نشـان داد (جدول 11-4). شاخص Fst نیز که نشاندهنده تمایز بین جمعیتهاست، بر اساس آنالیز واریانس مولکولی بین همه مناطق کمتر از 05/0 بهدست آمد (جدول 12-4) و شاخص Rst نیز تمایز بین مناطق را مانند شاخص Fst معنیدار (01/0P=) نشان داد (جدول 13-4).همچنین در سطح جایگاههای ژنی نیز این شاخص محاسبه شد که کمترین آن (037/0) در جایگاه AsaD042 و بیشترین آن (054/0) در جایگاه ژنی AsaC059 مشاهده شد. میزان ضریب درونآمیزی نیز در سطح هر یک از جایگاههای ژنی محاسبه شد (جدول 14-4) که نتایج حاصل از آن نشاندهنده وجود درونآمیزی مثبت در مناطق مورد بررسی در این تحقیق بود. جدول 10-4- آنالیز واریانس مولکولی (AMOVA) تحت معیار Fst df ss MS Est. Var. % Stat value P (rand >= data)
بین مناطق
4
414/32
104/8
097/0
4%
درون مناطق
275
804/732
665/2
665/2
96%
Fst
035/0
010/0
مجموع دو منطقه
279
218/765
762/2
100
df (درجه آزادی)، ss (جمع مربعات)، MS (انحرافات میانگین مربع)، P (معنی دار بودن انحرافات پس از 99 جایگزینی تصادفی).
جدول 11-4- آنالیز واریانس مولکولی (AMOVA) تحت معیار Rst
df
ss
MS
Est. Var.
%
Stat
value
P (rand >= data)
بین مناطق
4
864/11404
21/2851
57/49
40%
درون مناطق
275
696/20679
19/75
19/75
60%
Rst
397/0
010/0
مجموع دو منطقه
279
56/32084
77/124
100
df (درجه آزادی)، ss (جمع مربعات)، MS (انحرافات میانگین مربع)، P (معنی دار بودن انحرافات پس از 99 جایگزینی تصادفی).
جدول 12-4- مقادیر Fst محاسبه شده بین مناطق بر اساس آنالیز واریانس مولکولی (اعداد بالای قطر احتمال و اعداد زیر قطر میزان تمایز را بین مناطق نشان میدهند)
مناطق نمونه‌برداری
انزلی
گمیشان
محمودآباد
میانکاله
ساری
انزلی
00/0
010/0
010/0
010/0
010/0
گمیشان
023/0
00/0
010/0
010/0
010/0
محمودآباد
035/0
039/0
00/0
010/0
01/0
میانکاله
018/0
027/0
037/0
00/0
010/0
ساری
020/0
031/0
038/0
018/0
00/0
جدول 13-4- مقادیر Rst محاسبه شده بین مناطق بر اساس آنالیز واریانس مولکولی (اعداد بالای قطر احتمال و اعداد زیر قطر میزان تمایز را بین مناطق نشان میدهند)
مناطق نمونه‌برداری
انزلی
گمیشان
محمودآباد
میانکاله
ساری
انزلی
00/0
01/0
01/0
01/0
01/0
گمیشان
343/0
00/0
01/0
01/0
01/0
محمودآباد
475/0
565/0
00/0
01/0
01/0
میانکاله
151/0
441/0
515/0
00/0
01/0
ساری
144/0
194/0
547/0
221/0
00/0
جدول 14-4- مقادیر بهدستآمده از ضرایب تمایز (Fst) و درونآمیزی (Fis) در سطح جایگاههای ژنی مختلف در مطالعه حاضر
لوکوس
EF014998
EF015000
EF014992
EF014993
EF014999
EF015004
میانگین
Fst
042/0
037/0
038/0
054/0
038/0
044/0
042/0
Fis
151/0
535/0
314/0
597/0
328/0
169/0
349/0
نتایج بهدست آمده از تعداد مهاجرت (جریان ژنی) بین مناطق مورد مطالعه از شگماهی براشنیکووی نشان داد که بیشترین میزان جریان ژنی بین دو منطقه ساری و میانکاله (51/11) و کمترین میزان آن بین دو منطقه گمیشان و محمودآباد بوده است (جدول 15-4).
جدول 15-4- مقادیر جریان ژنی (Nm) مشاهده شده بین مناطق مورد بررسی در ماهی A. braschnikowi
مناطق نمونه‌برداری
انزلی
گمیشان
محمودآباد
میانکاله
ساری
انزلی

گمیشان
08/10

محمودآباد
12/8
60/7

میانکاله
25/11
16/9
76/7

ساری
02/11
73/8
82/7
51/11

9-4- شباهت و فاصله ژنتیکی بر اساس شاخص نئی (Nei Index)
شباهت و فاصله ژنتیکی نیز از دیگر شاخصهای مهم مورد بررسی در این تحقیق بود که بر اساس شاخص نئی محاسبه گردید (جدول 16-4). بیشترین میزان فاصله ژنتیکی (661/0) بین دو منطقه گمیشان و محمودآباد و بعد از آن بین دو نطقه ساری و محمودآباد (655/0) مشاهده شد. کمترین میزان فاصله ژنتیکی (326/0) بین نواحی انزلی و میانکاله مشاهده شد. نتایج بهدست آمده از آزمون منتل نشان داد که رابطه معنیداری بین مقادیر فاصله ژنتیکی و فواصل جغرافیایی وجود ندارد (252/0R2= و 120/0P=). همچنین نتایج حاصل از بررسی تخصیص جمعیتها (Population Assignment) نیز در جدول 17-4 و شکل 8-4 آورده شده است.
جدول 16-4- ماتریکس فاصله و شباهت ژنتیکی بر اساس شاخص نئی (نئی، 1972) (اعداد بالای قطر مربوط به شباهت ژنتیکی اعداد زیر قطر مربوط به فاصله ژنتیکی میباشد)
مناطق نمونه‌برداری
انزلی
گمیشان
محمودآباد
میانکاله
ساری
انزلی

677/0
583/0
722/0
698/0
گمیشان
390/0

516/0
637/0
592/0
محمودآباد
540/0
661/0

554/0
520/0
میانکاله
326/0
452/0
591/0

704/0
ساری
359/0
524/0
655/0
352/0

جدول 17-4- خلاصهای از نتایج تخصیص جمعیتها به خود و دیگر مناطق
مناطق نمونهبرداری
مربوط به منطقه
مربوط به دیگر مناطق
انزلی
20
8
گمیشان
21
7
محمودآباد
22
6
میانکاله
19
9
ساری
18
10
همچنین دندروگرام UPGMA بین جمعیتها بر اساس شباهت ژنتیکی بین آنها نیز ترسیم گردید که بر اساس آن پنج منطقه مورد بررسی تشکیل سه کلاد را دادند. بر اساس نتایج حاصل از آنالیز خوشهای منطقه محمودآباد به تنهایی تشکیل یک خوشه جداگانه را داد و مناطق انزلی و میانکاله به همراه ساری تشکیل یک خوشه را دادند (شکل 9-4).
شکل 8-4- نمودار گرافیکی جدایی مناطق مورد بررسی در مطالعه حاضر

دیدگاهتان را بنویسید