۱- interference effect
۲- Einstein, Morris & Smith
موضوعات با اهمیت تر را خیلی بیشتر از موضوعات کم اهمیت تر به یاد آوردند و آن هایی که یادداشت برداری نمی کردند به طور مساوی موضوعات با اهمیت و کم اهمیت را به یاد آوردند. این نتایج همچنین نشان داد که یادداشت برداری، پردازش سازمان داده شده اطلاعات کسب شده ازسخنرانی را افزایش می دهد. در آزمایش دوم(یادداشت ها و یاد آوری موضوعات ارائه شده درکلاس) دانشجویان موفق و کمتر موفق با هم مقایسه شدند. دانشجویان موفق بیشتر عبارات مهم را به یاد می آوردند، اما هر دو گروه دانشجو در یاد آوری مطالب کم اهمیت تر یکسان بودند. برای هر دو گروه از دانشجویان، محتوای یاد آوری مطالب به محتوای یادداشت ها نزدیک بود، با این حال دانشجویان موفق بیشتر موضوعات با اهمیت بالا را در یادداشت های خود ثبت کرده بودند.. همچنین، دانشجویان موفق و کمتر موفق در سبک یادداشت برداریشان و نیز درجه ای که از مرور کردن یادداشت های شان سود بردند کاملا مشابه بودند. بدین گونه، تفاوت میزان حافظه در میان این دو گروه ازدانشجویان در نتیجه عوامل تداخلی در مدت یادداشت برداری نسبت داده شد.
پپر و مایر۱(۱۹۸۶) تأثیرات تولید کنندگی یادداشت برداری از جلسات سخنرانی علمی را مورد بررسی قرار دادند. به این ترتیب که در دو آزمایش افراد به دو گروه تقسیم شدند گروهی که یادداشت برداری می کردند(۶۰ نفر) وگروهی که یادداشت برداری نمی کردند(۴۸ نفر) به هر دوگروه یک سخنرانی ضبط شده درمورد موتور خودرو نشان داده شد.
نتایج بدست آمده نشان داد که یادداشت برداری را می توان یک فعالیت مولد به حساب آورد که این نتیجه مطابق با ایده های ویتروک۲(۱۹۷۴) بود. وی اعتقاد داشت یادداشت برداری دانشجویان را برای
ایجاد ارتباط میان آنچه در کلاس ارائه می شود وآنچه که خودشان می دانند تشویق می کند(پپر و مایر، ۱۹۸۶).
برتزینگ،کال هوی وکاترینو(۱۹۸۷) مطالعه مشابهی با عنوان یادداشت برداری بوسیله دانش آموزان بر روی ۴۲ دانش آموزمقطع راهنمایی انجام دادند. نتایج فاش ساختند که نسبت به آنهایی که بدون هیچ آموزش خاصی یادداشت برداری کرده اند، اگر یک جلسه کوتاه آموزشی در مورد چگونگی ثبت یک یادداشت خوب اجراشود به میزان زیادتری عملکرد را بهبود می بخشد، که این نتایج محققان
را شگفت زده کرد. در این تحقیق سه گروه یادداشت برداری بودند:
________________
۲- Peper & Mayer
۳-Wittrock
۱) گروه آموزش دیده ،۲)گروهی که بدون آموزش خاصی یادداشت برداری میکردند و ۳) گروهی که کلاً هیچ یادداشتی بر نمی داشتند. گروه آموزش دیده در یک جلسه آموزشی کوتاه که نکات مهم برای ثبت یک یادداشت خوب، از قبیل استفاده از اختصارات برای صرفه جویی در وقت، توصیف و تشریح متن با استفاده از کلمات وعبارات شخصی را توضیح می داد شرکت کردند.
گزینه های مختلف پس آزمون نشان دادند که اگر یادداشت برداران ازحالت یک شنونده خوب خارج شوند( فقط یک نویسنده صرف باشند) هیچ پیشرفتی در یادداشت برداران آموزش دیده بیشتر از یادداشت برداران آموزش ندیده مشاهده نمی شود. یافته های این مطالعه تحقیقات پالماتیر (۱۹۷۱) را تأیید می کند.
ویلدینگ و هایس(۱۹۹۲) ارتباط بین رو ش های مطالعه و روش های یادداشت برداری در کلاس درس را مورد بررسی قرار دادند. این مطالعه بر روی دانشجویان سال اول روانشناسی در انگلیس انجام شد. نتایج ارتباطی بین روش ها ی مطالعه و رفتار یادداشت برداری خاص نشان ندادند و تحقیق مفصل تر را پیشنهاد دادند.
تحقیق تجربی نجار (۱۹۹۷)که بر روی دانشجویان دانشگاه انجام شد نشان داد که آموزش راهبردها و روش های یادداشت برداری تأ ثیر مثبتی بر خواندن درک مطلب دانشجویان دارد و دانشجویانی که در پس آزمون امتیاز بیشتری به دست آوردند آن هایی بودند که یادداشت های بیشتری برداشته بودند و مقدار بیشتری از مفاهیم اساسی و مهم را نوشته بودند، که این نتیجه در مقایسه با دانشجویانی که این کار را انجام نداده بودند تفاوت معنی داری را نشان داد. همچنین این تحقیق به این نتیجه رسید که دانشجویانی که فکر می کنند این روش ها مفید هستند نسبت به آن هایی که اینچنین تفکری ندارند در انتقال این راهبردها به سایر موقعیت ها موفق تر هستند.
اسلات و لونکا (۱۹۹۹) به بررسی تأثیراتی که مرور و روند یادداشت برداری بر درک متن ایجاد می کند پرداختند. این مطالعه به بررسی این موضوع دردانشجویان پرداخته است که چه مقدار از تفاوت های کمی و کیفی درک مطلب با یادداشت برداری و مرور این یادداشت ها ارتباط دارد. در این تحقیق به دانشجویان اجازه داده شد درحین خواندن یک متن تخصصی به هر روشی که مایل هستند یادداشت برداری کنند.
تقریباً به نصف شرکت کنندگان گفته شد که می توانند یادداشت هایشان را مرور کنند. نیمه دیگر
شرکت کنندگان بدون اینکه بتوانند یادداشت هایشان را مرور کنند به سؤالات پاسخ دادند. نتایج تأثیرات مثبت روند یادداشت برداری و مرور آن ها را آشکارساخت، و همچنین نمایان کرد که مرور یادداشت ها در هنگام یادداشت برداری به طور کلی به پاسخ گویی شایسته و خوب در امتحانی می انجامد که به طور عمیق درک مطلب را می سنجد.
بویل و ویشار(۲۰۰۱) مطالعه ای تجربی با عنوان تأثیرات راهبردهای یادداشت برداری بر یادآوری و درک مطلب از اطلاعات ارائه شده در کلاس درس دانش آموزان دبیرسانی با« ناتواناییهای یادگیری»۱ انجام دادند. در این مطالعه که بر روی ۲۶ دانش آموز با ناتوانی های یادگیری(LD ) و یا «عقب مانده های ذهنی آموزش پذیر»۲ (EMR ) که به صورت تصادفی به دو گروه کنترل وآزمایش تقسیم شدند انجام شد، نتایج به دست آمده نشان دادند که دانش آموزانی که از راهبردهای یادداشت برداری استفاده کردند در آزمون های بلا فاصله و با تأخیر بعد از آموزش، در درک مطلب و تعداد یادداشت های برداشته شده، نسبت به گروه کنترل، به میزان قابل توجهی امتیاز بیشتری کسب کردند.
بد گر۳ و همکارانش در سال ۲۰۰۱ به بررسی چگونگی دیدگاه دانشجویان از یاد داشت برداری درسخنرانی های کلاسی پرداختند. آن ها به بررسی این موضوع پرداختند که آیا تحقیق در باره اعمال و تدابیر ذهنی ایجاد شده در دانشجویان در حین یادداشت برداری می تواند به درک فرآیند یادداشت برداری کمک کند. این تحقیق بر روی ۱۸ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی که در سه گروه ۶ نفری ( ۶ نفر دانشجوی سال اول، ۶ نفر دانشجوی در دسترس و ۶ نفر دانشجوی بین المللی سال اول) تقسیم شده بودند و با انجام مصاحبه در موارد زیر صورت گرفت:
الف) چگونگی تفکر دانشجویان در مورد اهداف یادداشت برداری حین کلاس، ب) محتوای علمی
این یادداشت ها، ج) اتفاقی که برای یادداشت ها بعد از کلاس می افتد، د) تجربیات قبلی دانشجویان در مورد یادداشت برداری. نتیجه این بود: درصورتی درک خوبی از فرآیند یادداشت برداری وجود خواهد داشت که این درک از ماحصل اعمال و تدابیر ذهنی دانشجویان از این فر آیند بدست آمده باشد.
پژوهش دیگری که توسط مه یر(۲۰۰۲) با عنوان «آموزش یادداشت برداری، یک پیشنهاد ارزشمند؟» و برروی ۲۸ نفر از دانش آموزان دبیرستانی شهری در غرب ایالت کارولینای شمالی
_____________________________
۱-Learning disabilities
۲-Educable mental retardation
۳-Badger
آمریکا انجام شد، نشان داد که آموزش یادداشت برداری به طور کلی به موفقیت این دانش آموزان کمک می کند.
تحقیق راشی و پیولات(۲۰۰۳) با عنوان« بررسی یادداشت برداری ویادگیری، نقش دسترسی به اطلاعات و روش های یادداشت برداری» در فرانسه انجام شد و در آن کوشش های شناختی شرکت کنندگان در طول مدت یادداشت برداری اندازه گیری شد و همچنین «پهنای حافظه»۱ آن ها وقتی که به یک سخنرانی کلاسی گوش می دهند و یا آن را می خوانند و در طی آن از روش یادداشت برداری سنتی و یا روشی مبتنی بر رئوس مطالب استفاده می کنند مقایسه شد. سپس با استفاده از یک پرسشنامه یادآوری اطلاعات ارزیابی شد. نتایج به نقش حافظه کاری در مدت یادداشت برداری تاکید داشتند. یافته ها همچنین نشان دادند یادداشت برداری در زمان گوش دادن به درس درکلاس نسبت به زمانی که متن کتاب درسی توسط دانشجو خوانده می شود بیشتراست. همچنین استفاده از یکی از روش های یادداشت برداری رئوس مطالب برای آشکار کردن اطلاعات اصلی و مهم و به همان اندازه برای یاد گیری اطلاعات دقیق، مفید بود.
تحقیق ویلیامز(۲۰۰۴) بر روی دانشجویانی بود که ازروش یادداشت برداری کرنل استفاده می کردند. داده ها ازطریق مصاحبه با دانشجویان جمع آوری شد. نتایج این تحقیق نشان داد که دانشجویان به اهمیت یادداشت برداری اعتقاد دارند و همچنین آن ها فکر می کنند که روش کرنل یک ابزار مفید برای سازماندهی اطلاعات است.
آستین، لی وکارر۲ ( ۲۰۰۴) به بررسی تأثیر جزوه های آموزشی استاد بر یادداشت های نوشته شده توسط دانشجویان دوره لیسانس از محتوای سخنرانی درکلاس درس پرداختند.
این مطالعه یادداشت ها ی دانشجویان دوره لیسانس را پس از کلاس درس سنتی , کلاس درس با
استفاده از اسلاید و کلاس درس با استفاده از اسلاید به همراه جزوه های آموزشی استاد مقایسه کرد.
نتایج نشان دادند که کیفیت یادداشت های نوشته شده توسط دانشجویان با توجه به نکات مهم و مثال ها هم در کلاس هایی که از اسلاید به همراه جزوه های استاد وهم در کلاس هایی که فقط از اسلاید استفاده شده بود بهتر از یادداشت هایی بود که درکلاس درس به روش سنتی برداشته شده بودند.
پژوهش تیتسورت وکیورا (۲۰۰۴ ) به منظور بررسی روش های سخنرانی شفاهی سازمان یافته و یادداشت های دانشجویان به عنوان تسهیل کننده های یادگیری دانشجویان انجام شد. نتایج نشان دادند _____________________
۱-Memory Spans
۲-Austin, Lee & Carr
که تقویت روش های سخنرانی شفاهی سازمان یافته به خاطر سپردن نکات سازمان یافته اصلی را ۳۹% و جزئیات را ۳۵% افزایش می دهد. همچنین نتایج تأیید کردند این روش های سازمان یافته و عمل یادداشت برداری، موفقیت تحصیلی دانشجویان را افزایش می دهد. پیشرفت یادداشت برداران در آزمون پیشرفت ۱۳% بیشتر از کسانی بود که یادداشت برداری نمی کردند.
نیف، مک کورد و فرری۲ (۲۰۰۵) تأثیرات ناشی از یادداشت های راهنما در برابر یادداشت های کامل در طول کلاس درس بر روی بهبود عملکرد دانشجویان دانشگاه را بررسی کردند. در این پژوهش اثر ات یادداشت های راهنما در برابر یاداشت های کامل برداشته شده از کلاس درس مقایسه شد. این مطالعه بر روی بهبود عملکرد در امتحان (کوئیز) قبل و بعد از کلاس درس، ۴۶ دانشجویی که در رشته های روانشناسی و فیزیک تحصیل می کردند و به دو گروه ۲۱ و ۲۵ نفره تقسیم شدند انجام شد. با توجه به امتیاز دانشجو یان در کوئیز نتایج، تفاوت های مشخصی در میان دو شکل یادداشت ها نشان نداد.
کوبایاشی(۲۰۰۵) طی یک متا آنالیز در ژاپن با عنوان تا چه حد رمزگردانی از یادداشت برداری پشتیبانی می کند؟ ۵۷ مطالعه در ارتباط با یادداشت برداری را در مقابل مطالعاتی که یادداشت برداری را با متغیر دیگری مقایسه نکرده بودند بررسی کرد. یافته ها نشان داد که: (الف) مداخلات مثبت و یا افزایش سطح تحصیلات سودمندی یادداشت برداری را افزایش نمی دهد. (ب) ارائه دیداری مواد یادگیری در روند یادداشت برداری تأثیر می گذارد، در حالی که ا نواع دیگر ارائه این اثر را نداشت. (ج)آزمون یاد آوری نشان می دهد که رمزگذاری، بیشتر از آزمون های بازشناسی و عملکرد در سطح بالا پشتیبانی می کند. (د) سال انتشار و منبع یادداشت های مورد بررسی دراختلاف بین میزان پشتیبانی مؤثر بود. این نتایج همچنین نشان داد که پشتیبانی متوسط رمز گذاری به دلیل روش های ناقص یادداشت برداری دانشجویان نبود.
پورلی۲و همکاران (۲۰۰۷) در تحقیقی با عنوان مهارت در یادداشت برداری چه چیزی را پیش بینی می کند؟ در دانشگاه کلمبیای امریکا نشان دادند که تسلط بر یادداشت برداری تنها کیفیت یادداشت ها راپیش بینی میکند و کیفیت این یادداشت ها نیزمتعاقباً مقدار قابل توجهی از عملکرد فرد در امتحان
_________________________

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.