Posted on

بعضیا دیگه باور دارن که این کار سفارشیه از تیم ملی فوتبال فرانسه که پرچم سرخ و سفید و آبی داره و واسه جام جهانی سروده شده باشه و اون هم که مانند ما مشکل مالی داشته، مجبور شده این کار تینیج! رو بسراید.

قبل از هر چیز می خوام بگم این شعر یکی از عمیق ترین اشعاریه که تا حالا با اون مواجه شده ام و شاعر اون فیلسوف و اندیشمندی بسیار بزرگه و حیف نمی دونم کیست! احتمال میدم این اثر واسه قرن یکم یا در آخر دوم باشه که تسلط مولف بر هرمونوتیک، دیالکتیک، مضامین اروتیک و حتی سیاتیک! جای بسی شگفتیه. من مصرع به مصرع جلو میرم و شما رو با عمق این ابیات آشنا می کنم.

یه توپ دارم قل قلیه:
در همون اول کار شاعر مرزها رو می شکنه و نشون میده که با شاعری آوانگارد با نگرانی های جهانی مواجهیم. “توپ” اینجا کنایه از زمینه و قل قلی بودن توپ تلمیح داره به داستان نوستالژیک “کدو قل قله زن” و یا تواردیه بر: “نه فلفلی ،نه قلقلی، نه مرغ زرد کاکلی!…” که از حافظه بالای شاعر نشأت میگیره.

سرخ و سفید و آبیه:
این مصرع بسیار بحث بر انگیزه. بعضیا از منتقدین باور دارن که اصل این مصرع “سرخ و سپید و سبزه”!(پرچم ایران) بوده و اون می خواسته حس ناسیونالیستی خود رو القا کنه که بنا به مسائل سیاسی روز شاعر واسه کسب مجوز، اون رو از سبز به آبی تغییر داده. البته در هر دو حالت قافیه رو به باقالی فروش سر کوچه واگذار کرده، چون “آبیه “و یا “سبزه “با “قل قلیه ” قافیه نیس. مثلا “قل قلیه” با “باقالیه” ،یا “چه عالیه”، یا “چه حال و احوالیه” قافیه س. بگذریم، بعضیا دیگه باور دارن که این کار سفارشیه از تیم ملی فوتبال فرانسه که پرچم سرخ و سفید و آبی داره و واسه جام جهانی سروده شده باشه و اون هم که مانند ما مشکل مالی داشته، مجبور شده این کار تینیج! رو بسراید.
البته من با نظر دوم به طور کامل مخالفم. دلیلش هم شعریه که الان واسه شما مطرح می کنم که هزار سال پیش فردوسی بزرگ با به کار گیری این ترانه اون شعر رو سروده که منتشر نشده و دست به دست به من رسیده و حالا براتون می خونم تا ببینین که این کار قدمتی بیشتر از هزار سال داره:
(یکی توپ دارم که اون قل قله/میان زمین و هوایش وله/ و رنگش که سرخ آبی و هم سپید، اینجور نعمتی در دو عا لم که دید؟!) که مشخصه این کار خواسته و یا ناخواسته تقلیدیست از شعر “یه تو پ دارم…”

می زنم زمین هوا می ره:
به به! شما بعد از شنیدن این بیت بدون این دست اون دست کردن یاد شعر “ما ز بالاییم و بالا می روییم/ما ز دریاییم و دریا میریم” می افتین و اشاره داره به اینکه آدم روزی از هوا به زمین اومد و بعد از یه مدت به هوا یا همون آسمون برمیگرده و قطره های وجودی ما در آخر به دریایی که شاید سرخ و سفید و آبیه، می رسه و در اصل توپ کنایه ایه از آدم آویزون در زمین و هوا. عجالتا مطلبی به ذهنم رسید. شاید بعد از سروده شدن این شعر به صورت اصلی یعنی “سرخ و سفید و سبزه”، طرفداران استقلال به شاعر اعتراض کرده باشن که یا رنگ آبی رو در شعر میاری یا تحریمت می کنیم و شاعر مفلوک مجبور به تعویض رنگ شده باشه!…

من این توپ و نداشتم:
نشون دهنده این بیت خاکه. اشاره داره به اینکه این توپ که همون گوهر انسانه در اول درون خاک یا همون جسم قرار نداشته و بعدا این توپ رو به دست آورده. همونطور که حافظ می فرماید: “آسمون جور امانت نتونست کشید، قرعه فال به نام من دیوونه زدن”، کلمه من در هر دو بیت، مجازیه از خاک، اونم با علاقه ظرف از مظروف (مراجعه شه به کتب علم بیان)

مشقامو خوب نوشتم:
اشاره داره به عمل و کردار خوب. آدم اگه در کلاس دنیا شاگرد خوبی باشه و مشق هاش که همون مشقات هستن رو به درستی حل کنه و یا بنویسه، ً شایسته تقدیر و جایزه می شه و معلمش به اون میگه:”تو خود نمره بیستی، تو مثه هیچ کسی نیستی” و وای بر علم آموزی که عمل درستی نداشته باشه. در انتهای سال وقتی کارنامه اش رو به دست چپش میدن، ناگزیر با اندوه می خواند: “آخر شدم رفوزه، والا دلم می سوزه!”…
 

بابام به من عیدی داد:
البته شاید این شعر در روز ۲۹ اسفند نوشته شده باشه که در این صورت “مشقامو خوب نوشتم”حشوه، چون به رسمی قدیمی، پدرا در عید باید عیدی بدن، حالا چه مشقاشمو خوب نوشته باشم یا ننوشته باشم! و در کل بیت بالا اشاره داره که جواب خوبی، خوبیه و به قول شاعر: “از مکافات عمل غافل نشو، گندم از گندم برید جو زجو”

یه توپ قل قلی داد:
اینجا یه فوت وفن باحال و عادی در قرن معاصر رو می بینیم که به اون ردالمطلع می گن که در صنایع علم تازه مطرح می شه…  
باید اضافه کنم همه این سطور دور و بر لایه اول این اثر ماندگاره. بعضی از منتقدین تا ۹ لایه واسه این شعر در نظر گرفتن که زبون قاصر بنده کوتاهه در مواجه شدن با این شاهکار زبون پارسی…

خبرآنلاین رمزگشایی طنز