روش های برخورد با کودکان لجباز و یک دنده ؟!

کودکان معمولاً در سن خاصی یه دنده و لجباز می شن و کنترل اونا با روشای معمولی کار آسونی نیس ! پس راهکارهای برخورد با کودکان در مواقع لجبازی رو بیاموزید …

children

کودکان نوپا ویژگیای عجیبی دارن که اداره کردن اونا رو مشکل می کنه ، یکی از این مشکلات لجبازی کودکانه. این رفتار عجیب نوپایان، بیشترً مقاومت سالمترین پدر و مادر رو هم دچار لرزش می کنه.

 

به آلامتو به نقل از ایسنا، بازم که کودک صبوری رو درخود پرورش میده، به زودی می فهمه که می تونه اختیار بقیه رو هم در دست بگیره و واسه این کار کافیه پا در کفش بقیه کنه و با زور در بازو انداختن تماشاگر باشه که چه اثر متحیر کننده ای واسه دور و بریا گذاشته.

 

لجبازی بی دلیل منتهی به اختلاف می شه و وقتی منفی بودن و احساس بی علاقگی نسبت به حق و حقوق بقیه هم به اون اضافه شد، پدر و مادر از پا در میان و تسلیم می شن.

 

مطمئناً اینجور رفتارهایی از طرف کودکان، خطر جدی واسه سلامت پدر ومادر هستش.

مشکل بی توجهی مقابله ای یعنی الگوی پایدار رفتارای منفی کارانه، دشمنی آمیز و گستاخانه در غیاب نقض جدی موازین اجتماعی یا حقوق بقیه.

در کودک شایعترین علایم مشکل بی توجهی مقابله ای  عبارتند از: بیشتر اوقات از کوره در میره، با بزرگترها جر و بحث می کنه، به طور فعالانه نافرمانی کرده یا از سازش یا درخواستای بزرگترها دوری می کنه. بیشترً کلا کارایی می کنه که موجب آزار بقیه می شه و بقیه رو واسه اشتباهی و بدرفتاریای خود سززنش می کنه.

 

رفتار مقابله ای ومنفی کارانه از نظر رشد در اوایل کودکی طبیعیه. گروهی از صاحب نظران هم می گن که دخترها بیشتر درمعرض تشخیص مشکل مقابله ای هستن. با اینکه الگوهای مشخص خانوادگی وجود نداره، اما تقریباً تموم والدین کودکان گرفتار به این مشکل، خود اهمیت زیادی به موضوع قدرت، کنترل و اختیار قایل هستن.

 

در بعضی از خونواده ها شخصیتای لجوج و پر طاقت و سمج هست. مادران کنترل کننده و دپرس و پدران پشیمون و مهاجم هستن، نگفته نمونه در بسیاری موارد این مشکلات واسه کودکان ناخواسته روی میده.

 

عوامل ایجاد کننده لجبازی در کودکان

مهمترین عامل ایجاد کننده لجبازی در کودکان، نوع رفتار و تربیت والدینه.

۱) نوع توجه والدین: توجه کافی نمی کنن – توجه مشروط می کنن – توجه زیاد می کنن – توجه منفی می کنن .

۲)شکست: باید تلاش شه که کودک کمتر شکست رو تجربه کنه، هم اینکه در کودکانی که رشد عاطفی اونا تأخیر داره یا گرفتار به مشکل یادگیری هستن لجبازی بیشتر مشاهده می شه.

۳) سرزنش زیاد کودکان

۴) نبود انعطاف پذیری والدین در برابر خطاهایی که کودک مرتکب می شه.

۵) والدین این کودکان معمولا با همدیگه اختلاف نظرهای شدید دارن و همیشهً در حال بحث با یکدیگرند. وقتی که کودک لجبازی پدر و مادر رو با هم می بینه از راه یادگیری مشاهده ای، لجبازی رو از والدین یاد میگیره.

۶) بسیاری مواقع لجبازی کودک از راه دور و بریا تقویت می شه پس این رفتار ناخوشایند در کودک شکل میگیره و کودک می آموزد با لجباری و تندخویی می تونه هر چی رو که بخواد به دست آورد.

۷) در دوره نوجوونی هم ممکنه لج کردن به عنوان تظاهری از نیاز به جداگونه شدن و ایجاد هویتی جداگونه مشاهده شه.

۸) به عنوان آخرین عامل میشه به حسادت اشاره کرد که لجبازی کودک بیشتر مواقع به دلیل حسادت بروز می کنه.

 راهکارهای مقابله با لجبازی کودکان

هدف از درمان این نیس که کودکی رو تربیت یا درمون کنیم تا آروم چون بره باشه و از همه دستورهای والدین اطاعت بی چون و به چه دلیل کنه بلکه هدف از درمان اینه که والدین یاد بگیرن که چیجوری رفتار لجبازی کودک رو کاهش و رفتار مناسب رو در ایشون تقویت کنه. چون عکس العمل والدین در برابر لجبازی و سرکشی کودک، در موندگاری رفتار لجوجانه اون مؤثره.

بعضی از راهبردها به توضیح زیره:

۱) انتقاد همراه با تشویق یافته های بهتری به دنبال داره. کودک می خواد که شما به اون توجه کنین اگه دیدگاه شما منفی باشه، اون از راه های منفی به هدف خود می رسه.

اما اگه شما بر نکته های مثبت تمرکز کنین، در مقابل رفتارای خوب بیشتری دریافت می کنین. چون در این حالت کودک با رفتارای مثبت سهم به سزایی در جلب توجه شما داره.

۲) رفتار کودک رو تشویق کنین نه شخصیت اونو، هم اینکه وقتی از اون انتقاد می کنین شخصیت اونو زیر سؤال نبرین. به جای اینکه بگیم خیلی بچه بدی هستی میشه گفت: «من از راه حرف زدن تو خوشم نمیاد».

۳) هیچ وقت تسلیم نشید، اگه درمقابل سماجت کودک کوتاه بیایید کودک یاد میگیره که با گریه حرفش رو به کرسی بنشاند و دیگه واسه حرفاتون اهمیتی قایل نیس.

۴) همیشه به قول خود عمل کنین

۵) تلاش کنین مشکلات بچه خود رو یکی یکی حل کنین.

۶) کودک رو به تنبیهی که انجام نمی دین تهدید نکنین، تهدیدای پوچ و ناپایدار به رفتارای نادرستی می رسه که درآخر ثابت شده و در برابر تغییر مقاومت تر می شن.

۷) تلاش کنین تشنج رو در خونه کم کنین، جلوی کودک با همسر خو بگومگو نکنین. موقع خواب موزیک آروم بذارین یا اونو ملایم ماساژ بدین. قصه مورد علاقه اش رو تعریف کنین تا با آرامش بخواب بره.

۸) خطاهای کودک رو قبول کنین و در عین حال کودک رو مسئول رفتارش بدونین.

۹) انتطارات خود رو از کودک دقیقاً مشخص کنین.

۱۰) با احترام با کودکان صحبت کنین.

۱۱) بعضی وقتا لجبازی کودک رو به شوخی بگیرین. در نظر داشته باشین که هدف ندیده گرفتن رفتار کودکه.

۱۲) حفظ ثبات هیجانی از طرف والدین، یعنی در شرایطی که بچه لجبازی می کنه، وقتی که والدین تن صداشون عوض می شه و حالت چهره شون تغییر می کنه کودک دیگه به هدف خود رسیده و رفتارش تقویت می شه. پس لازمه از بعد هیجانی والدین خودشون رو کنترل کنن.

۱۳) شنونده خوبی واسه بچه ها باشیم و فرصتی رو واسه صحبت کردن به اونا بدیم.

۱۴) ندادن دستورهای پشت سر هم و تکراری از طرف والدین

۱۵) نبود پاسخگویی به تموم خواسته های کودک

۱۶) فرصت دادن به کودکان واسه اراده کردن در اموری که به اونم مربوط می شه.

۱۷) کاهش سطح دخالت والدین در امور بچه ها

۱۸) توجه مناسب به رفتارای مثبت کودک.

۱۹) ثبات تربیتی در والدین، قاطعیت اونا در گفتار و رفتار

۲۰) تنبیه به موقع در برابر رفتارای ناشایست کودک

۲۱) نبود به کار گیری تنبیه به عنوان بیشترین وسیله واسه اصلاح رفتار کودک

۲۲) شناسایی نکات استرس آور زندگی کودک کاهش یا نابود کردن عوامل اون.

۲۳) آموزش مهارتای حل مسأله

۲۴) بالابردن تحمل شکست در کودک.

۲۵) الگوسازی والدین.

۲۶) جلوگیری از تماشای فیلمای خشن.

۲۷) احترام به همسر در مقابل کودک

۲۸) تحریک کودکان از راه رقابت (ایجاد رقابت مثبت با همسالان)

۲۹) تقویت رفتار مثبت در مقابل لجبازی کودک.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *