روش های درمان اضطراب مدرسه در کودکان

اگه افسردگی و اضطراب رو تجربه کرده باشین متوجه میشین که این حس، یه احساس واقعیه. این وسط اضطراب مدرسه یکی از مواردیه که در بین کودکان رواج داره. با اینکه بعضی از افراد ممکنه از این حس واسه نرفتن به مدرسه و انجام ندادن تکالیف درسی استفاده کنن، اما اینجور شرایطی از دید جسمی و فیزیکی بسیار آسیب زننده هستش. اگه فردی واقعا از اضطراب یا یکی از مشکلات موجود رنج ببره، شرایط سختی داره. در این مقاله می خوایم در مورد اضطراب مدرسه در کودکان صحبت کنیم. پس همراه ما باشین.

اینجور حسی فقط اضطرابه یا شرایط عصبیه؟

والدین چیجوری می تونن فرق بین این دو مورد رو تشخیص بدن؟ وقتی که کودکان تازگیا وارد مدرسه می شن، دوست پیدا کردن، درس خوندن و رابطه برقرار کردن با معلمان ممکنه کمی اون ها رو عصبی کنه. وقتی که کودک شما در مورد محیط دور و بر خود نگرانه مشکل بزرگی نخواد بود. واسه اینکه کودک بتونه خود رو با محیط دور و بر خود موافق کنه به زمان نیاز داره. بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی اینجور شرایطی بهبود پیدا می کنه. در مقابل اضطراب چندین هفته یا چندین ماه به طول می انجامد. وقتی که کودک شما در مورد همه چیز نگرانه، دوست نداره به مدرسه بره، قادر نیس روی فعالیت های خود تمرکز کنه یا از شرایط موجود لذت ببره ، اینجور ترس و نگرانی هایی روی فعالیت های زندگی روزمره اون موثر هستش. در اینجور شرایطی باید به فکر راه حل باشین. معلم اون رو از این شرایط آگاه کنین و از اون بخواین رفتارای کودک رو زیر نظر بگیره. اگه خودتون هم اضطراب دارین، ممکنه متوجه نشونه های اون در بچتون شده باشین. اجازه ندین کودکتون در مورد نگرانی ها و اضطراب های شما چیزی بدونه. اون رو تشویق کنین عقاید و نظراتش رو بگه و در مورد احساساتش حرف بزنه. اگه اضطراب داشت مراحلی رو واسه درمان اون طی کنین. در ادامه چند نکته در این مورد میگیم که به کار گیری اون می تونه به درد بخور و کارساز باشه.

  1. احساسات کودک خود رو با صحبت کردن و گوش دادن به حرف هاش به رسمیت بشناسین: یادتون باشه که هیچ احساسی اشتباه نیس. هممون در زندگی خود احساسات مختلفی داریم و چیزی که ما رو آزرده خاطر می کنه ممکنه واسه کس دیگه ای ناراحت کننده نباشه. تلاش کنین با بیان جملات منفی بر احساس بد اون اضافه نکنین. عوضش اون رو تشویق کنین جنبه های مثبت مدرسه رو ببینه.
  2. تلاش کنین کودک خود رو در برنامه ریزی و زمانبندی مدرسه درگیر کنین: اگه براتون ممکن بود به اون حق انتخاب بدین. کودکان دوست دارن روی زندگی خود کنترلی داشته باشن.
  3. اون رو واسه موقعیت های احتمالی آماده کنین: شما باید بتونین کودک خود رو واسه موقعیت های احتمالی آماده کنین. در اینجور شرایطی دونستن مواردی که کودک رو ناراحت می کنه یا اضطرابش رو بدتر می کنه می تونه بسیار به درد بخور باشه. روش هدف دار هایی رو به اون بیاموزید تا بتونه با موقعیت های اضطراب زا کنار بیاد. تنفس عمیق و تجسم چشمی دو مورد از کارهاییه که اون می تونه انجام بده.
  4. به جای اینکه به شکست های گذشته فکر کنین، به فرصت های جدید فکر کنین: همیشه از کودک خود انتظارات بالایی داشته باشین اما وقتی که به موفقیت دست پیدا نکرد انعطاف پذیر باشین و به انتقاد تند نپردازید.
  5. کودک رو تشویق کنین توانایی های خود رو پیشرفت دهد: با اشاره کردن به موفقیت های موجود تلاش کنین اون رو به پیشرفت و تقویت توانایی ها و استقلالش تشویق کنین. در اینجور شرایطی کودک شما می تونه مهارت های خود رو خوب نشون بده.

هر فردی ممکنه در زندگی خود عصبی شه اما اگه عصبی شدن به اضطراب تبدیل شه شرایط بدتر می شه. با کودکانی که اینجور شرایطی دارن صبور باشین. به کودک خود اجازه ندین در منزل بمونه. عوضش بدون اینکه اون رو اذیت کنین نقش حمایتی داشته باشین. در آخر معلم و مدیر رو در جریان بذارین و از راهنمایی های اون ها کمک بگیرین. اون ها ممکنه تجربه ای در این مورد داشته باشن و از فوت وفن های مناسبی واسه کمک به بهتر شدن شرایط استفاده کنن.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه کاهش اضطراب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *