فرایند مدیریت دانش

دانلود پایان نامه

ج-دانش تلویحی:
دانشی است رسمی و هدفمند که دارای اطلاعاتی محسوس با توانایی کد پذیری و دستیابی مداوم است.
د- سازمان یادگیرنده:
سازمانی است که به توسعه یادگیری در سه سطح فردی، گروهی و سازمانی می پردازد (. واتکینز 2003) ، فینگر و بارنا 1999)
ه- ساختار سازمانی:
بیانگر شیوه و روشی است که افراد و مشاغل در یک سازمان ترتیب داده شده اند به طوری که انجام امور سازمانی فراهم گردد.
و-محیط یادگیری:
محیطی که یادگیری افراد را تسهیل می سازد و ساختاری در سازمان که یادگیری آسان و طبیعی را در محیطی آسان سازنه کنترل شده میسر می سازد.
ز-مدیریت دانش:
فرایند مدیریت دانش تعاملات پویای بین دانش ضمنی و دانش آشکار که در ضمن دانش آفرینی را تسهیم ، تودیع و انبارش می کند .(نوناکا و تاکه یوچی ،1995 ،ص 13)

فصل دوم
مروری بر ادبیات تحقیق

1-2 بخش اول : مروری بر تعاریف ، اصلاحات و مفاهیم
تعاریف زیادی از دانش ومدیریت دانش وجود دارد که به آنها اشاره می شود ،دانش عبارتند از ترکیبی از داده ها و اطلاعات که تجربیات ، عقاید و مهارت های متخصصان به آنها اضافه شده و نتیجه آن ایجاد دارایی باارزش است که در تصمیم گیری کاربرد داردو مدیریت دانش عبارتند ازمجموعه ای از فعالیت ها است که به شرکت کمک میکند تا دانش را در داخل و خارج سازمان کسب کند .
از دیدگاه علم اقتصاد تعریف مدیریت دانش عبارتند از بهره برداری کارآمد از منابع نامملوس مرتبط با دانش، در همه بخش های اقتصادی سازمان برای ارتقاء بهره وری و کیفیت همه عوامل تولید. در تعریف بالت (2000) مدیریت دانش ، فرآیند تسهیل فعالیت های مرتبط با دانش نظیر خلق ، کسب ،تغییر شکل و استفاده از آن است. کویتز مدیریت دانش را این چنین تعریف می نماید : فرایندی که از آن طریق سازمان به ایجاد سرمایه حاصل از فکر و اندیشه اعضاءو دارایی مبتنی بر دانش می پردازد . کلو پولوس و فراپائولو بیان می دارند که مدیریت دانش بر به کارگیری مجدد اعمال و تجارب گذشته از طریق تمرکز بر برنامه ریزی هایی به منظور تغییر چشم انداز ها تاکید می نماید.
اکثر صاحبنظران در مورد اهمیت دانش در مدیریت توافق دارند و آن را به دو بعد تقسیم می کنند : بعد اول دانش آشکار و(explicit knowledge ) و بعد دوم دانش ضمنی (implicit knowledge ).دانش صریح یا دانش آشکار دانشی است که به آسانی قابل انتقال می باشد و می توان آن را به کمک یک سری از نشانه ها ( حروف ، اعداد و…) در قالب نوشته ، صدا ،تصویر، عکس و نرم افزار ، پایگاه داده و مدون کد گذاری کرد. به همین دلیل به اشتراک گذاری دانش صریح به راحتی امکان پذیر است . معمولا دانش صریح در سازمان ها به شکل قوانین و رویه های کاری ، برنامه های روز مره در می آیند که بر مبنای آنها هر یک از کارکنان به انجام وظایف خود مشغول اند.
نونا کو برای تبدیل دانش در هر سازمان چهار حالت را پیشنهاد میکند( نونا کا ،1994 ) :
1 – از دانش ضمنی به دانش ضمنی ( اجتماعی کردن ) : در این حالت افراد از طریق ایجاد تعامل سعی دارند مستقیما دانش ضمنی خود را با دیگران به اشتراک بگذارند.نکته در خور توجه این است که شخص قادر است بدون استفاده از زبان ، دانش ضمنی را دریافت کند.
2 – از دانش صریح به صریح ( ترکیب ) : دومین حالت تبدیل دانش بدنبال ترکیب کردن بخش های مختلف دانش آشکار نگاه داشته شده توسط اشخاص در نتیجه ارائه شکلی نو و جدید است مثل اینکه اطلاعات مختلف را از بخش هاو دپارتمان های مختلف سازمان گرفته و جمع آوری و در یک گزارش ارائه گردد.
3-از دانش ضمنی به دانش صریح( برون سازی ) : کد گذاری و رمز بندی تجربه و بینش به شکلی که قابل استفاده توسط دیگران باشد مثل اینکه از طریق گفتگو و پرسش و پاسخ دانش ضمنی را به شکل مملوس در آوریم.
4-از دانش صریح به ضمنی ( درونی سازی ) : زمانی که افراد دانش خود را نهادینه کرده و به اشتراک می گذارندو سپس از آن برای وسعت بخشیدن به دانش ضمنی خود و تجدید نظر در آن استفاده میکنند.
لی اعلام می دارد که در فرایند تبدیل دانش ضمنی به دانش تصریحی از بیشترین اهمیت بر خوردار است ، وی اذعان می دارد که سنجش تعاملات اجتماعی شاخص قابل کاربردی را برای اندازه گیری میزان انتقال دانش ضمنی به دانش ضمنی فراهم می کند.
در جدیدترین تحقیق درباره موضوعات مرتبط با مدیریت سیستم های انتقال دانش (برونر 2006 ، ص 86) ، چنین استنباط گردید که ارزشمندترین دانش برای سازمانها، دانش تصریحی و تسهیم نشده است و نه دانش تلویحی و تقسیم شده. این نکته نشان می دهد که مدیریت دانش را می توان بعنوان یک فرایند اجتماعی و انتقال دانش را بعنوان بخشی از یادگیری سازمانی تلقی کرد زیرا هدف اصلی در انتقال دانش ، قابلیت دست یابی سازمان به این دانش خواهد بود.