مدیریت بهینه سرمایه در گردش

دانلود پایان نامه

2- حذف قوانین و مقرارات دست و پاگیر
3- تلاش به منظور ایجاد یک فرهنگ حمایتی از طریق طراحی سیستمهای تشویقی
4- ارزیابی بهره وری منابع انسانی و برنامه ریزی بهبود آن در سطح شرکت
2-13-3- توسعه سرمایه ارتباطی (مشتری)
1- طرح ریزی و برنامه ریزی بهبود ارتباط بیرونی با مشتریان، تأمینکنندگان و سرمایهگذاران
2- اندازهگیری وفاداری مشتریان
3- اطّلاع رسانی به کارکنان در زمینههای بازارهای هدف و نوع مشتریان
4- انتشار بازخورد مشتریان در سراسر کشور
5- مدیریت دانش رابطهای شرکت.
سرمایه درگردش سس
سرمایه درگردش سس
2-14- مقدمه
در اقتصاد پرچالش کنونی با فشارهای فزاینده محیطی و منابع خارجی محدود داراییها و بدهیهای جاری یعنی سرمایه در گردش بنگاههای اقتصادی از اهمیت زیادی برخوردار است و مدیریت بهینه سرمایه در گردش بنگاهها میتواند به عنوان یک مزیت رقابتی برای آنها محسوب شود (فتحی، 1388). سرمایه در گردش از اقلام مهم داراییهای واحدها و بنگاههای اقتصادی تلقی میشود که در تصمیمات مالی نقش قابل توجهی دارد. توسعه کمّی و کیفی فعالیتهای تجاری، توسعه کمّی و کیفی قلمرو مدیریت مالی را به دنبال داشته است و به تبع آن، مدیریت مالی را پیچیده نموده است. تداوم فعالیت بنگاههای اقتصادی تا میزان زیادی به مدیریت منابع کوتاهمدت آن بستگی دارد، زیرا فعالیتهای عملیاتی در یک دوره عادی که معمولاً سالانه است، به شناخت سرمایه درگردش و مدیریت مطلوب آن مربوط میشود. به طوری که از این طریق، نتایج مورد انتظار تحقق یابد و امکان تداوم فعالیت در بلندمدت فراهم شود.
مدیریت سرمایه در گردش در ارتباط با تصمیمات تأمین مالی و کنترل داراییهای جاری واحدهای انتفاعی از یک طرف و تأمین مالی بلندمدت و مخاطرات ناشی از تأمین مالی کوتاهمدت و بلندمدت از طرف دیگر، اهمیت موضوع را آشکار میسازد. ماهیت رشد داراییهای کوتاهمدت از منابع مالی کوتاهمدت، باید مورد توجه مدیران مالی قرارگیرد تا شرایط لازم برای تحقق اهداف کوتاهمدت و تداوم فعالیت در بلندمدت فراهم شود. مدیریت سرمایه در گردش با تأمین مالی و مدیریت داراییهای جاری مؤسسات در ارتباط است (نیکومرام و دیگران، 1386).
2-15- ماهیت سرمایه در گردش
سرمایه در گردش یک شرکت مجموعه مبالغی است که در داراییهای جاری سرمایهگذاری میشود. اگر بدهیهای جاری از داراییهای جاری یک شرکت کسر گردد سرمایه در گردش خالص به دست میآید. مدیریت سرمایه در گردش عبارت است از تعیین حجم و ترکیب منابع و مصارف سرمایه در گردش به نحوی که ثروت سهامداران افزایش یابد ( نوو، 1390، 1).

2-16- منابع و مصارف سرمایه در گردش
داراییهای جاری یک شرکت از اقلام زیر تشکیل میگردد: صندوق و بانک، اوراق بهادار قابل فروش، حسابهای دریافتنی، موجودی کالا و سایر داراییهای جاری. بسیاری از داراییهای جاری از محل بدهیهای جاری (مثل حسابهای پرداختنی، اسنادپرداختنی و وامهای کوتاهمدت) تأمین مالی میشوند. درعین حال برخی از شرکتها بخشی از داراییهای جاری خود را از محل وامهای بلندمدت یا از محل حقوق صاحبان سهام تأمین میکنند (همان منبع، 1).
2-17- فروش و سرمایه در گردش
فروش واقعی و پیش بینی شدۀ شرکت بر مقدار سرمایه در گردشی که شرکت به مصرف میرساند (و مجبور است آن را تأمین کند) اثر بسیار شدیدی دارد. فروش شرکت بر حجم داراییهای جاری و بدهیهای جاری اثر مستقیم دارد و باعث میشود که این اقلام خود به خود افزایش یابند؛ برای مثال، خریدها به صورت موجودی کالا و حسابهای پرداختنی در میآیند، فروش باعث ایجاد وجه نقد و حسابهای دریافتنی میگردد و تقاضاهای فصلی یا غیر منتظره، گهگاه باعث میشوند که شرکت از وامهای کوتاهمدت استفاده کند.
حدود تغییراتی که (بر اثر فروش) در حسابهای جاری شرکت خود به خود رخ میدهد در صنایع مختلف متفاوت است. برای محاسبۀ آن در صنایع مختلف باید نسبت سرمایه در گردش خالص به فروش را محاسبه کرد. معمولاً این نسبت رقمی کمتر از 30/0 است. مقدار 30/0 یعنی برای یک ریال فروش 30/0 ریال سرمایه در گردش مورد نیاز است. این نسبت در بسیاری از شرکتها به بیش از 25/0 میرسد؛ از آن جمله است: صنایع نساجی، تولید لباس، ماشین آلات، قطعات کامپیوتر و صنایع الکترونیک. بر عکس، در صنایع حمل و نقل زمینی، هوایی، تلفن و مواد غذایی، این نسبت به 10/0 یا کمتر میرسد (همان منبع، 3).
2-18- استراتژیهای گوناگون و سیاستهای مطلوب
سیاستها و رویههایی که خط مشی مدیریت مالی را به وجود میآورد مبتنی بر این فرض است که شرکت، برخی از تصمیمات اصلی را گرفته و آنها را به اجرا درآورده است. این تصمیمات شامل تعیین و انتخاب نوع کالا و خدمتی که باید عرضه شود و نحوۀ تأمین مالی (برای تهیه داراییهای ثابت) شرکت است. این تصمیمات در فرآیند سودآوری شرکت (در بلندمدت) نقشی اصلی و تعیینکننده ایفا میکنند و در مدیریت سرمایه در گردش، دو کاربرد بسیار مهم دارند. اول، کالاها یا خدماتی که با پیشبینی فروش یا تولید ارائه میگردد به مدیران سرمایه درگردش این امکان را میدهد که سطوح داراییهای جاری و بدهیهای جاری را تخمین بزنند. دوم، مدیران شرکت درصدد برمیآیند تا بر ثروت سهامداران شرکت (از مجرای افزایش قیمت سهام عادی) بیفزایند و این کار اصولاً از طریق افزایش قدرت نقدینگی شرکت (و حفظ این قدرت) انجام میشود. بنابراین، سیاستهای سرمایه در گردش اصولاً با هدف افزایش سود و سهم تعیین نمیشود، بلکه مدیران درصدد برمیآیند تا به نقدینگی مطلوبی برسند و بتوانند در سایۀ آن اهداف سودآور شرکت را تأمین کنند (همان منبع، 5).
2-19- اهمیت مدیریت سرمایه در گردش