پایان نامه راهبرد تجاری سازی:راهبرد های تجاری سازی

مکانیزم ها و راهبرد های تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی

محققان روش های متعددی که بوسیله آنها دانشگاه ها با بخش خصوصی در مورد فناوری تعامل دارند را پیشنهاد کرده‎اند (Cohen,et al.,1998). افرادی نظیرسیگل و همکاران[1](2004)، برکویتز و فلدمن[2](2004(، جنسن و سرزبی[3] (2001)، هندرسون و همکاران[4](1998) به نقش  ثبت پتنت و لیسانس دهی یافته ها در تجاری سازی پژوهش های دانشگاهی توجه کرده اند. افرادی مثل شین[5] (2004)، اوشی و همکاران[6] (2007)، دی گریگیو و شین[7] (2003) به اهمیت تشکیل شرکت های زایشی در تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی توجه کرده اند. تعدادی از پژوهش های انجام شده نظیر کارهای واهورا[8]  (2004)، استوارت[9] (2000)، کوهن[10] (1998) بر اهمیت انجام پژوهش های مشترک و قراردادی با بخش صنعتی و مشاوره ای اساتید دانشگاهی به بخش صنعتی تاکید کرده اند. به طور مشخص در تعدادی از پژوهش ها، راهبردهای تجاری سازی پژوهش ها به دو راهبرد رسمی و غیر رسمی تقسیم می شوند. راهبردهای رسمی تجاری سازی شامل ليسانس دهي، پتنت هاي دانشگاهي به شركت هاي موجود ، تشكيل شركت هاي نوپا يا همان شركت هاي زايشي دانشگاهي و در دسته ي ديگر يعني راهبردهاي غيررسمي به راهبردهايي مانند مشاوره به شركت هاي صنعتي توسط اساتيد دانشگاهي است (سیگل و همکاران،2004). گوپتکه[11] (2008) نیز راهبردهای تجاری سازی را به دو دسته رسمی و غیر رسمی تقسیم می کند. راهبردهای خاص شامل ثبت اختراع و ليسانس دهي آن ها به شركت ها و تشكيل شركت هاي زايشي دانشگاهي و راهبردهای عام شامل حضور در كنفرانس ها، سمينارها و كارگاه هاي علمي، سرپرستي مشترك پايان نامه هاي دانشجويي ارشد و دكتري، استخدام فارغ التحصيلان دانشگاهي در بخش صنعت، مشاوره ي اساتيد دانشگاهي به بخش صنعت، مشغول به كار شدن اساتيد دانشگاهي در بخش صنعت، آزمايشگاه هاي تحقيقاتي مشترك با بخش صنعت، توافق هاي انجام پروژه هاي تحقيق و توسعه ي مشترك، توسعه ي فناوري مشترك به وسيله‎ي قراردادهاي رسمي همكاري با بخش صنعت و جابه جايي اساتيد دانشگاهي بين صنعت و دانشگاه است.

تمرکز روزافزون بر تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی منجر به توسعه سیاست ها و اقداماتی شده است که فعالیت های انتقال دانش و تحقیقات را ارتقا می دهند. برخی اقدامات از رویه بالا به پایین و از دولت ملهم می شوند درحالیکه برخی دیگر از طریق پایین به بالا و از افراد و موجودیت های درون دانشگاه ظهور می‎یابند (گلدفراب و هنرکسون،2002). برخی از اقدامات رسمی هستند در حالیکه مکانیزمهای غیررسمی انتقال دانش نیز در بسیاری از مواقع نقش مهمی ایفا می کنند(فرانکلین و همکاران،2001).

ظهور اقتصاد دانش محور در کشورهای صنعتی پیشرفته تمرکز را برروی تجاری سازی مالکیت معنوی از طریق مکانیزم هایی مانند پتنت ها[12]، مجوزها[13]، کپی رایت ها[14] و علائم تجاری[15] بیشتر کرده است. نهادهای جدید مانند پارک های علمی[16] و انکوباتور ها[17] و همینطور شکل های جدید سازمانی مانند همکاری مشترک تحقیقاتی[18]، همکاری استراتژیک تکنولوژی[19] که ظهور کرده اند و موجبات تسهیل تجاری سازی مالکیت معنوی شده اند. نهادهای موجود و بیش از همه دانشگاه ها در حفاظت از مالکیت معنوی خود جدیت بیشتری به خرج می دهند و راه هایی برای ایجاد درآمد از سبد مالکیت معنوی خود بوجود می آورند(سیگل و رایت،2007).

وانگ و همکاران (2003) درکتاب انتقال تکنولوژی و حمایت های دولت از تحقیق و توسعه هفت مکانیزم اصلی انتقال تکنولوژی که شامل صدور مجوز[20]، تعامل دانشگاه وصنعت[21]، همکاری های فنی[22]، امور استردادی برای همکاران دولت های غیر فدرال[23]، برنامه های تبادل[24]، تعاملات دانشگاهی[25]، انتشارات[26] و برگزاری کنفرانس[27] و استفاده از تسهیلات[28] می داند را معرفی می نماید.

علاوه بر تولید دانش قابل تجاری­سازی و دانشمندان شایسته، دانشگاه ها مکانیزم های دیگری نیز برای انتقال تجاری دانش دارند، همچون ایجاد و جذب افراد مستعد برای اقتصاد محلی و همکاری با صنایع محلی از طریق ارائه حمایت­های رسمی و غیر رسمی فنی(برام ول و وولف[29]،2008).

همچنین نیاز ضروری به شناسایی فعالیت های عمده تجاری سازی و فعالیت های انتقال مالکیت معنوی شامل مشاوره، تحقیقات قراردادی، تحقیقات مشترک و آموزش به جای مجوز دهی و ایجاد شرکت های اسپین آف دانشگاهی وجود دارد(دی اتس و پتل[30]،2007).

گلد فارب و هنرکسون[31] (2003) بر دو گروه از مکانیزم ها تمرکز می نمایند. گروه اول شامل سه مکانیزمی که عموما برای درگیر کردن در یک پروژه دارای ارزش تجاری بکار می روند و عبارتند از: تحقیق دارای اسپانسر[32]، مشاوره[33] (شامل فعالیت های گروهی)، و راه اندازی یک بنگاه جدید[34]. گروه دوم شامل سه مکانیزم ممکن برای جبران خدمت مخترع که عبارتند از حقوق[35]، حق امتیاز[36] و سهام[37].

رامیر و دیگران (2003) پنج مسیر تحقیق و توسعه مشارکتی، مجوزدهی یا فروش مالکیت معنوی و شرکت‎های دانشگاهی، مشاوره فنی، تبادل اطلاعات، استخدام افراد ماهر را برای انتقال دانش در محیط های پیچیده تشریح می نمایند.

سندلین (2001) مكانيزم هاي زيادي براي انتقال فناوري موجود است. دانشجويان معمولا دانش را از کتابخانه، خوابگاه و سایر محل های آرام به ساير بخش ها مي برند. انتشارات و كنفرانس ها به صنعت اجازه مي دهند تا دانش دانشگاه را نظاره كرده و مورد بهره برداري قرار دهند. مشاوره دانشگاهي منجر به  انتقال دانش مي گردد. ملاقات با محققان اجازه تبادل دانش را به دانشگاهيان و موسسات گوناگون مي دهد، ساختارهاي جديدتري همچون برنامه هاي همكاري با صنعت، همكاري هاي تحقيقاتي و مراكز تحقيقات بين رشته اي، صنعتگران را به اين عرصه كشانده اند. پتنت و مجوزدهی تکنولوژی، مكانيزمي است كه از زمان قانون بيه دول  در سال 1980 در ايالات متحده بطور گسترده­اي رايج گشته است و تاثیر فراوانی بر  تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی داشته است.

[1] Siegel et al

[2] Bercovitz and Feldman

[3] Jensen and Thursby

[4] Henderson et al

[5] Shane

[6] O’Shea et al

[7] Di Gregorio and Shane

[8] Vohora

[9] Stuart

[10] Cohen

[11] Göktepe

[12] Patent

[13] Licenses

[14] Copyright

[15] trade marks

[16] science parks

[17] incubators

[18] research joint ventures

[19] strategic technology alliances

[20] Licensing

[21] Cooperative activities

[22] Technical assistance

[23] Reimbursable work for nonfederal partner

[24] Exchange program

[25] Collegial interchange

[26] publications

[27] conferences

[28] Use of facilities

[29] Bramwell and Wolfe

[30] D’Este and Patel

[31] Goldfarb  and Henrekson

[32] Sponsored research

[33] consulting

[34] starting a new firm

[35] salary

[36] royalties

[37] equity

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

عوامل موثر بر انتخاب راهبرد تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی در دانشکده های دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت