منبع پایان نامه با موضوع پناهندگان، مواد مخدر، سازمان ملل

مخفی کاری برای عدم پرداخت عوارض گمرکی و لزوم پنهان شدن اغلب منشأ حوادث بسیاری در طول سفر هستند. طبق برخی آمار ها حدود 2500 مهاجر در سال 2005 قبل از رسیدن به اروپای شرقی جان سپردند.
گروه های بزهکار داوطلبان مهاجرت غیرقانونی را با گرفتن هزینه صرفاً به مقصد های مورد نظر آنان می رسانند. در نهایت پس از رساندن به مقصد نیز آنها را با ترفندهایی استثمار می کنند.
مهاجران غیرقانونی معمولاً برای رسیدن به مقصدی که در آن جا به بدترین نحو تحت استثمار در خواهد آمد، گاه مبالغ قابل توجهی هم می پردازند.
بسیاری از کشورها از مهاجرین غیر قانونی سلب آزادی می- کنند. این امر باعث می شود که آنها از بسیاری حقوق محروم شوند و همچنین حمایت کنسولی از آنها دشوار می- گردد. چرا که آنها قوانین کشور را زیر پای گذا شته اند و از شیوه ای غیر قانونی برای ورود به کشور استفاده کرده اند. از نظر برخی کشورها بسیاری از مهاجرت های غیر قانونی به ساختار داخلی آنها آسیب وارد می کند و باعث هرج و مرج در کشورشان می شود.
گذشته از این ها بعضی از کشورها مهاجران غیرقانونی را می پذیرند و همین امر سبب تشدید گرایش به این جرم می- شود، برخی از مهاجران به محض ورود و با دلایل واهی تقاضای پناهندگی سیاسی می کنند که با اعطای پناهندگی و صدور کارت اقامت توسط این کشور ها، باز هم به توسعه روند مهاجرت غیرقانونی دامن زده می شود .144
گفتار2: امکان تحمیل رفتارهای ضد انسانی یا شرایط نا مساعد زندگی بر مهاجرین غیرقانونی
هرچه، ورود و اقامت در کشوری آسان تر انجام شود و قوانین کشور مقصد در رابطه با مهاجرت ضعیف تر باشد و انعطاف بیشتری در برابر مهاجران داشته باشد، تعداد بیشتری مهاجر به آن کشور وارد می شوند و لذا سیاست های کیفری کشورهای مقصد و حتی واسط برای مهاجران و شبکه های قاچاق انسان بسیار حائز اهمیت است. به همین دلیل است که طی سی سال اخیر اکثر کشورهایی که به عنوان مقصد مهاجرت انتخاب می شوند مبادرت به وضع قوانین جدی تری در مورد مهاجرت و پناهندگی کرده اند و لذا انتخاب کشور های مقصد با سیاست های جنایی کشورها در رابطه با مقولات مهاجرت و پناهندگی ارتباط مستقیم دارد.
متأسفانه کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشور مبدأ، مقصد و ترانزیت مورد استفاده شبکه های قاچاق مهاجران غیر قانونی قرار می گیرد. قاچاق اتباع کشورهای همسایه به داخل مرزهای کشورمان برای اقامت و کار و یا عبور آن- ها از این طریق به کشورهای اروپایی و قاچاق اتباع ایرانی به نقاط مختلف دنیا از جمله فعالیت های این شبکه هاست. از سوی دیگر همان گونه که گفته شد اتباع ایرانی نیز در این شبکه ها حضور داشته و در داخل و خارج از مرزهای کشورمان در فرآیند قاچاق انسان در این شبکه ها فعالیت می کنند.
برخی از مهاجران غیر قانونی به صورت قانونی و به عنوان دانشجو یا گردشگر وارد کشور مورد نظر می شوند و بیش از مدت اعتبار ویزای خود در آن جا می مانند، اما شمار رو به رشدی از مهاجران غیر قانونی به صورت قاچاقی از مرزها می گذرند. مرکز بین المللی توسعه سیاست مهاجرت بر آورده کرده است که سالانه 400000 نفر قاچاقی وارد کشورهای اتحادیه اروپا می شوند. مرز ساحلی طولانی ایتالیا یکی از قابل نفوذترین مرزهای اروپا دانسته می شود که مهاجران غیرقانونی آلبانی، یوگسلاوی سابق، ترکیه، عراق، ایران و… را به سوی خود جلب می کند.
ایتالیا از زمان پیوستن به معاهده شنگن، مرزهای بیرونی خود را کاملاً مسدود کرده است. آلمان که بیشترین سهم مهاجران غیرقانونی و تقاضاهای پناهندگی را به خود اختصاص می دهد، و با کشور های لهستان و جمهوری چک همکاری می کند تا کنترل مرزهای شرقی خود را تقویت کنند. این کشورها که تقاضای عضویت آن ها در اتحادیه اروپا در فوریت قرار دارد، به زودی بخشی از مرز شرقی اتحادیه اروپا خواهند شد؛ مرزهای طولانی اسلواکی، اوکراین و بلاروس می توانند به “نقطه ضعف” جدیدی در کنترل مهاجرت اتحادیه اروپا تبدیل شود.
واکنش های غیررسمی به تغییر سیاست های مهاجرپذیری در شبکه های حمل و نقل و قاچاق دیده می شوند. قاچاق مهاجران یکی از مقوله های جرائم سازمان یافته در اروپا است که بیش ترین رشد را داشته است. این شبکه های جنایی درست همان طور که ترفندی برای عبور موادمخدر، اسلحه و اشیای مسروقه از مرزها می یابند، قادر به قاچاق مهاجران غیر قانونی به شیوه های گوناگون نیز هستند. مهاجران و قاچاقچیان دست به دست هم می دهند و با استفاده از دانش و تجربه مهاجران دیگر، روش های خود را انتخاب می کنند. از این جهت، محدودیت های قانونی به ظاهر موجب پیدایش شکل های تازه ای از مقاومت می شود.145
غالباً مهاجران در بدو ورود به کشور مقصد هیچ مدرک هویتی در اختیار ندارند. در واقع، مدارکی که از آن استفاده کرده اند یا از آن ها پس گرفته می شود تا معدوم شود یا دوباره مورداستفاده قرار گیرد و یا مهاجران ملزم می شوند خودشان در بدو ورود این مدارک را معدوم کنند.
بدین ترتیب، مهاجران فاقد ملیت قانونی شده و ضمن وابستگی کامل به قاچاقچیان، در دام آنها اسیر می شوند. در نتیجه، موقعیت غیر قانونی آنها باعث می شود علاوه بر محرومیت از ورود به بازار کار قانونی، هر گونه حقی در مورد تأمین اجتماعی یا هر نوع کمک هزینه اجتماعی دیگر از آنها سلب و نیز از تمام سیستم های کشور مقصد محروم شوند. در واقع، آنها به طور خودکار از نظر موقعیت اجتماعی در حاشیه قرار می گیرند.
اتحادیه های مخصوص مهاجرت غیر قانونی فرصت را غنیمت شمرده و مهاجران را برای پرداخت کل هزینه های سفر و انتقال خویش وادار به کار سیاه می کنند.
این مبلغ بر اساس قراردادی بین قاچاقچیان و مهاجران تعیین می شود. اغلب از نزدیکان مهاجران خواسته می شود تا به عنوان ضامن، قرارداد را امضاء کنند. نوع دیگر قراردادی که وجود دارد آن است که قرارداد توسط نزدیکان مهاجران امضاء نمی شود بلکه مستقیماً قرارداد کار در رستوران یا کارگاه تولید لباس در خارج از کشور امضاء می شود. مهاجران باید طی مدت زمان مشخصی برای این کارفرما کار کرده و در عوض کارفرما باید هزینه های سفر مهاجران را تأمین نماید.
بالاخره، نوع سوم قرار داد نوعی واسطه گری و دلالی است که میان مهاجر و سازمان جنایی مسئول انتقال صورت می گیرد. سازمان پول لازم را به مهاجر یا به یکی از نزدیکان وی قرض می دهد تا مبلغ را به اضافه سود آن یک جا در کشور مقصد باز پس گیرد.
اگر قرار باشد مبلغ در بدو ورود یک جا پرداخت شود، مهاجران تا زمان باز پرداخت بدهی خود به اماکنی که در آن تحت نظر باشند، انتقال یافته و در آنجا زندانی و گاه محکم بسته می شوند تا نتوانند فرار کنند. و تا زمانی که بدهی ایشان پرداخت نشده باشد مورد شکنجه، ضرب و شتم و تجاور جنسی قرار می گیرند. شبکه های قاچاق اغلب این نوع کار را به وسیله باندهای تبهکاری محلی آسیایی که با آنها ارتباط دارند، انجام می دهند.
اگر مهاجران در پرداخت بدهی خود تأخیر کنند نرخ بهره به 20 % در هفته افزایش می یابد و این اقدام عملاً باز پرداخت پول را غیرممکن می سازد. در نتیجه، مهاجران ناچار هستند تا قراردادهای کار در خشکشویی ها، رستوران ها و کارگاه های تولیدی لباس را با حقوق بسیار ناچیز امضاء کنند. در غیر این صورت، این افراد به زور در امر قاچاق مواد مخدر، فحشا و یا در سایر فعالیت های جنایی به کار گرفته می شوند.146
همچنین عواملی که مهاجران را در برابر (قاچاقچیان) آسیب پذیر می سازد عبارتند از:
الف) معمولاً افراد مهاجر به علت ناآشنایی به محیط، ندانستن زبان کشور مقصد و مهاجرت غیرقانونی برای رهایی از چنگ قاچاقچیان توانایی لازم را ندارند.
ب)قاچاقچیان و کارفرمایان در محیط هایی که اشخاص قاچاق شده را به کار وا می دارند تدابیری اتخاذ می نمایند تا مانع از فرار آنها شوند از جمله ضبط مدارک شناسایی این افراد.
ج)رفتار پلیس کشور مقصد و شیوه برخورد محاکم قضایی و ترس از اخراج و بازگردانده شدن به کشور مبدأ و احتمال بزه دیدگی ثانوی نیز عوامل آسیب پذیری محسوب می گردد.147
مبحث دوم: نگاهی به مقررات مخصوص اسناد بین المللی در ارتباط با مهاجرین غیر قانونی
در مبحث نهایی نگاهی به مقررات و اسناد بین المللی در ارتباط با مهاجرین غیر قانونی می اندازیم نظیر کنوانسیون 1951 درباره وضع پناهندگان، کنوانسیون ملل متحد بر ضد شکنجه و همچنین حقوق مندرج در پروتکل الحاقی به کنوانسیون ملل متحد در ارتباط با جرم سازمان یافته فراملی.
گفتار اول: اسناد و منابع مربوط به حق درخواست پناهندگی
در آستانه قرن بیست و یکم چهره پناهندگان و مهاجران نسبت به ابتدای قرن بیستم کاملاً دگرگون شده است. اگرچه مقوله مهاجر و پناهنده ریشه در اعماق تاریخ بشریت دارد ولی گستردگی و پیچیدگی این دو واژه در قرن گذشته بسیار محسوس تر و ملموس تر بوده است.
از سوی دیگر با بسته شدن مرزهای اکثر کشورهای غربی تقاضای پناهندگی148 یکی از معدود مجراهایی است که شهروندان کشورهای در حال توسعه می توانند اجازه سکونت را در غرب کسب کنند. حق تقاضای پناهندگی، حقی جهانی شمرده می شود، اما سیاست های بررسی پرونده های پناهندگی در اکثر کشورهای اتحادیه اروپایی با مناقشه های فراوانی همراه است. منتقدان این اتهام را وارد می کنند که با متقاضیان پناهندگی چندان بهتر از تبهکاران رفتار نمی- شوند. چون آن ها مجبورند در خلال طی شدن روال اداری تقاضای پناهندگی، در اردوگاه های پرازدحام که شباهت زیادی به زندان دارد، زندگی کنند.
اما کشورهای غربی بر لزوم جلوگیری از تقاضای ” ساختگی ” پناهندگی اصرار دارند. برخی از ” مهاجران اقتصادی ” نه از ترس آزار و اذیت بلکه در جستجوی زندگی بهتر، ممکن است تقاضای پناهندگی بدهند، چون نمی توانند از طریق دیگری وارد این کشورها شوند. سیاست های سخت گیرانه پناهندگی موجب شده برخی از ” دژ اروپا149″ سخن بگویند یعنی منطقه حفاظت شده ای که مورد حمایت دسته اهالی آن است تا مبادا دارایی های آن مورد “هجوم” مهاجرانی از سایر نقاط جهان قرار گیرد. حال بسیاری از کشورهای غربی شاهد تلاش هایی برای باز گرداندن مهاجران به کشورهای مبدأ و یا تهدید به اخراج در صورت بیکار شدن یا ارتکاب جرم بوده اند. هراس های اخلاقی مهاجران خود موجب هر چه دشوارتر شدن سیاست های مهاجرپذیری در اکثر کشورها می- شود. 150
الف) تعریف:
حق پناهندگی : تعریف : حق پناهندگی حق هر بیگانه ای است که در کشور خود به دلیل خواستگاه، نژاد، مذهب، عقاید یا عضویت در گروه های خاص اجتماعی یا سیاسی مورد آزار، اذیت یا شکنجه قرار گرفته یا احساس ناامنی نماید، کشور خود را ترک کرده و به کشور دیگر وارد شده تا بتواند مأمن و پناهندگی پیدا کند.
به موجب ماده ی 1 آیین نامه هیأت وزیران مصوب 25/9/1342 ، پناهنده کسی است که به علل سیاسی، مذهبی ، نژادی یا عضویت در گروه های خاص اجتماعی از ترس جان و یا شکنجه ی خود و خانواده اش که تحت تکفل او می باشند به کشور ایران پناهنده شود.
ب) منابع:
الف)منابع بین المللی: ماده 14 اعلامیه جهانی حقوق بشر مقرر می دارد: “1- هر کسی حق دارد در برابر تعقیب، شکنجه، و آزار پناهندگی جستجو کند و در کشور های دیگر پناه اختیار نماید.
2- در مواردی که تعقیب اصولاَ ناشی از جرایم سیاسی نبوده و یا ناشی از اعمال خلاف مقررات ملل متحد باشد از حق پناهندگی نمی توان استفاده نمود.”
مهم ترین سند درباره پناهندگی، کنوانسیون ژنو مصوب 28 ژوییه 1951 درباره وضعیت پناهندگان است که به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسیده است.151 ماده ی 1 این کنوانسیون اشعار می دارد که حق پناهندگی برای هر کسی است که به دلیل ترس از آزار و اذیت به خاطر نژاد، مذهب، ملیت، تعلق به یک گروه

دیدگاهتان را بنویسید