نازایی

شاید یکی از نگرانیای ذهنی زوجای ناباروری که وقت و هزینه زیادی رو صرف بچه دار شدن کردن این باشه که نمی شه قبل از ازدواج از قدرت باروری باخبر شد؟ جواب به این سوال آنقدرها هم ساده نیس چون بچه دار شدن پدیده ای چندعلتیه و مثلا نمیشه ناتوانی جنسی یه مرد رو قبل از ازدواج اون سبک و سنگین کرد یا متوجه بسته بودن لوله های رحم یه خانوم قبل از ازدواج شد. می پرسین به چه دلیل؟ چون نمی شه از رحم یه دخترخانم عکس گرفت و با سونوگرافی هم باز یا بسته بودن لوله ها معلوم نمی شه. باید منتظر بمونیم تا اون ازدواج کنه و بعد از رحم اون عکسبرداری کنیم. اما تا حدودی میشه گفت خانوم یا آقا قدرت باروری داره یا نه.

از اونجا که نصف مشکلات ناباروری به مردان و نیمی به خانوما مربوطه، یه آقا می تونه قبل از ازدواج آزمایش اسپرموگرام بده تا معلوم شه در مایع منی اون اسپرم (سلول جنسی نر) هست یا نه و اسپرما قدرت حرکتی مناسب واسه بارور کردن تخمک دارن یا ندارن؟ اما خیلی از آقایون تمایلی ندارن این بررسی رو بکنن. این آقایون باید بدونن همون اندازه که قدرت باروری خانوم مهمه، سلامت سلولای جنسی اونا هم مهمه. معمولا آقایون سلامت عمومی و قدرت مردونه و ظاهری خود رو ملاک قرار میدن، به خاطر همین از این نکته غفلت می کنن و به انجام بررسی مردونه تن نمی دن. یه خانوم هم با سونوگرافی از تخمدان و رحم می تونه سلامت قدرت باروری خود رو سبک سنگین کنه و فهمیده باشه تخمدانای اون سالم ان یا نه. البته قاعدگی مرتب یه خانوم هم تا حدی می تونه تاییدی بر سلامت دستگاه تناسلی اون باشه. البته مبتلایان به تخمدان پلی کیستیک هم می تونن با دارو تحت?کنترل قرار گیرند و بچه دار شن. پس ۸۰ درصد ماجرا رو قبل از ازدواج می تونیم بفهمیم ولی از ۲۰ درصد باقی نه شما اطلاع دارین، نه پزشکتون. پیشنهاد من به زوجای ناباروری که به کار گیری راه های کمک باروری هم براشون بی نتیجه بوده اینه که به جای تلف کردن وقت با قوانین سخت و بعضی وقتا آزاردهنده پذیرش فرزندخوانده در ایران و طی مراحل اداری اون، از جنین اهدایی استفاده کنن و سریع تر، ارزون تر و آسون تر صاحب بچه شن. حتی اگه رحمشون مشکل داره، از رحم اجاره ای کمک بگیرن.

نوشته ای دیگر :
رفع سلولیت با زغال اخته

دلم میخواس به جای اینجور پیشنهاد ای می تونستم بگم مانند خیلی از کسائی که قدرت باروری و خودشون هم یه یا دو بچه دارن و کودکی رو هم به فرزندی می پذیرن، عمل کنین؛ اما چه کنم که می دونم قوانین سخت و کاغذبازیای پذیرش فرزندخوانده در ایران ممکنه خیلیا رو پشیمون کنه و باعث شه عطای این کار رو به لقایش ببخشند. کاش ماجرا ساده تر از این بود تا نه فقط زوجای نابارور، بلکه افراد سن بالا تر که بچه هاشون رو سروسامان دادن و حالا تنها هستن هم بتونن این بچه های بی سرپرست یا بدسرپرست رو تحت تکفل بگیرن.

در کشورای دیگه به جنبه های انسانی و اخلاقی فرزندخواندگی جوری توجه دارن و مثلا افراد مشهور و متمولی مانند کامل کروز و وودی آلن در لیست انتظار می مانند تا نوبتشون شه و بتونن سرپرستی کودکی رو بگیرن اما در ایران متأسفانه این جوری نیس.

کاش به جای این همه سختگیری، دولت این بچه های بی سرپرست و حتی بدسرپرست رو که تحت آزار جسمی و روانی والدین خود هستن، ساماندهی می کرد و به افراد اصلح می داد تا از حق در سلامت بزرگ شدن، لذت ببرن. یادمه قدیم ترها در همین ایران خودمون صاحبخانه پولدار، سرپرستی یکی از بچه های کارگر، آشپز یا کلفت خونه رو بردوش می گرفت و بین اون و بچه های خودش فرق نمی گذاشت، به اون می رسید، غذا و لباسش رو تامین می کرد و حتی اونو به دانشگاه می فرستاد. شاید حرفام در این یادداشت کوتاه و بحث فشرده نگنجد اما واقعا باید رابطه مستقیم بین حقوق کودکان و فرزندخواندگی رو شناخت و کاری کرد که از ظرفیت موجود، به بهترین راه استفاده شه و کیفیت زندگی آدمایی که به دنیا اومده ان اما کسی اونا رو نمی خواد یا کسی واسه رشد و پرورش اونا هدف و برنامه ای نداره، بالا بره. چه زیادن خونواده های ایرونی که یه یا دو بچه دارن اما می تونن تا ۶ بچه رو به درستی، با بهترین شرایط زندگی و تربیتی بزرگ کنن تا این بچه ها مجبور نباشن هر روز از پدر و مادر معتاد خود کتک بخورند، در خیابون مورد آزار قرار بگیرن و زندگی شون نابود شه.

روشای تشخیص نازایی روشای تشخیص نازایی زن سلامت

دسته‌ها: علمی-آموزشی

0 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *